กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 229 ตั๊กแตน
“รู้แล้วขอรับ อาครอง ต่อไปข้าจะไม่เด็ดดอกผักในแปลงอีกแล้ว” เสี่ยวสือโถวเงยหน้าขึ้น แววตาเปี่ยมล้นด้วยความสำนึกผิดและความจริงจัง
“เด็กดีจริง ๆ” นางหลี่ยิ้มอย่างโล่งอก พลางหันไปมองถวนจื่อที่กำลังกะพริบตาโตปริบ ๆ คล้ายเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ
“ถวนจื่อ ที่พี่ชายเด็ดดอกไม้มาแซมผมให้เจ้า เป็นเพราะเขารักเจ้า ดังนั้นพวกเราเองก็ต้องทะนุถนอมธัญพืช ถูกต้องหรือไม่ ดอกถั่วฝักยาวนี้แซมอยู่บนศีรษะ ประเดี๋ยวเดียวก็เหี่ยวเฉา ไม่น่ามองแล้ว
ทว่าหากปล่อยให้มันเติบโตอยู่บนเถาอย่างดี ก็จะกลายเป็นถั่วฝักยาวแสนอร่อย ให้ถวนจื่อ พี่ชาย และคนในครอบครัวของพวกเราทุกคนได้กินจนอิ่มแปล้ เช่นนี้มิดีกว่าหรือ”