ตอนที่ 231 ข้อเท้าแพลง

ตอนที่ 231 ข้อเท้าแพลง

ในห้องโถง ซวงเยวี่ยประคองถวนจื่อวางลงบนคั่งที่ปูฟูกนุ่มอย่างแผ่วเบา ดึงผ้าห่มบางมาคลุมให้อย่างละเอียดลออ ทั้งยังช่วยปัดปอยผมที่ยุ่งเหยิงข้างแก้มของนางไปทัดไว้หลังใบหู

ถวนจื่อหลับใหลอย่างหอมหวาน ไม่รับรู้ถึงเรื่องราวเหล่านี้แม้แต่น้อย ซวงเยวี่ยทอดกายนั่งลงบนขอบเตียงดิน เฝ้ามองดูอยู่เงียบ ๆ ชั่วครู่ คอยสดับฟังเสียงหายใจเข้าออกอันสม่ำเสมอของนาง ภายในใจพลันอ่อนโยนลงสายหนึ่ง เด็กหญิงตัวน้อยที่เคยขลาดกลัวและว่าง่ายในครานั้น บัดนี้ได้รับการทะนุถนอมเลี้ยงดูจากครอบครัวเดียวกันที่เปี่ยมด้วยความรักจนสดใสมีชีวิตชีวาถึงเพียงนี้

ความกังวลใจลึก ๆ ที่มีต่อวันข้างหน้าเหล่านั้น ดูประหนึ่งจะถูกใบหน้ายามหลับใหลอันเงียบสงบนี้ปัดเป่าให้คลี่คลายไปได้บ้าง ไม่ว่าอย่างไร พวกนางก็เป็นครอบครัวเดียวกัน และจะอยู่ร่วมกันตลอดไป