ตอนที่ 192 ชาขิง

ตอนที่ 192 ชาขิง

หลี่เยี่ยนและจางชิงถูกกดตัวให้นั่งลงบนเก้าอี้ตัวที่อบอุ่นที่สุดในห้องโถง เบื้องหน้ามีชาขิงร้อนกรุ่นส่งควันลอยขึ้นมาสองชามถูกยกมาวางให้อย่างรวดเร็ว เพื่อใช้ขับไล่ไอหนาวตลอดการเดินทาง

เสี่ยวสือโถวและจางควนก็ขยับเข้ามาใกล้ พลางมองดูสัมภาระเดินทางที่พวกเขานำกลับมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น คอยลุ้นว่าภายในนั้นจะมีของเล่นชิ้นเล็ก ๆ ที่ตนเองชื่นชอบหรือไม่

“น้าชายเล็ก ด้านล่างเขาสนุกหรือไม่ มีตลาดนัดหรือไม่ คนเยอะหรือไม่ขอรับ” ซูมู่อยู่ระหว่างช่วยก่อไฟต้มน้ำ อดรนทนไม่ไหวจนต้องวิ่งออกมาเอ่ยถาม

“สนุกอะไรกัน มีแต่เรื่อง...” หลี่เยี่ยนคำพูดมาถึงริมฝีปาก พลันนึกถึงความรกร้างที่ได้เห็นใต้เขา จึงกลืนคำพูดกลับลงไป ทำได้เพียงเอ่ยว่า “ตลาดนัดน่ะมี คนก็ไม่น้อย ทว่าไม่เหมือนกับในหุบเขาของพวกเรา ประเดี๋ยวค่อย ๆ เล่าให้พวกเจ้าฟัง”