ตอนที่ 193 เสนาะหู

ตอนที่ 193 เสนาะหู

วันรุ่งขึ้น หลี่เยี่ยนนอนหลับจนตะวันสายโด่งจึงตื่น ความเหนื่อยล้าหลายวันประหนึ่งจมลึกอยู่ในหลืบกระดูก ทว่าการหลับลึกไร้ฝันตลอดทั้งคืน ผสานกับกลิ่นอายอันแสนคุ้นเคยและสงบสุขของบ้าน ทำให้ยามตื่นขึ้นมาเขารู้สึกสบายปลอดโปร่งไปทั้งร่าง จิตใจและเรี่ยวแรงฟื้นฟูกลับมาได้เกินครึ่ง

ในลานเรือนมีเสียงพูดคุยแว่วมาพร้อมกับเสียงหัวเราะหยอกล้อของพวกเด็ก ๆ ห้องครัวส่งกลิ่นหอมกรุ่นของมื้อเช้าที่ยังหลงเหลือ ชวนให้ผู้คนรู้สึกสุขสงบใจยิ่งนัก

เขาลุกขึ้นล้างหน้าล้างตา กินโจ๊กและแผ่นแป้งย่างที่นางหลี่จงใจอุ่นทิ้งไว้ให้บนเตา จากนั้นจึงเดินมองหาคนรอบลานเรือนรอบหนึ่ง