ตอนที่ 191 ชิงเลี่ย

ตอนที่ 191 ชิงเลี่ย

ตะวันสั้นลงทุกวัน แสงสว่างในป่าคล้ายถูกความหนาวเหน็บแทรกซึม แฝงไว้ด้วยความเย็นเยียบชวนสะท้าน

หลี่เยี่ยนและจางชิงลัดเลาะไปตามเส้นทางเดิมเมื่อครั้งมา อาศัยสัญลักษณ์ลับที่ทิ้งไว้ตลอดทาง เดินทะลวงผ่านป่าเขาที่ยิ่งทวีความรกร้างเงียบเหงา

ทางขากลับคล้ายยาวไกลกว่าตอนขามา ไม่เพียงเพราะความเหนื่อยล้าที่สั่งสมในกาย ทว่ายิ่งเป็นเพราะในใจบรรจุข่าวสารอันวุ่นวายใต้เชิงเขาและความกังวลสารพัดต่อวันข้างหน้าเอาไว้ ฝีเท้าจึงหนักอึ้งขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

เส้นทางภูเขาขรุขระคดเคี้ยว ใบไม้ร่วงยิ่งหนาทึบ บนขั้นหินบางแห่งในพื้นที่ร่มเงาเริ่มจับตัวเป็นน้ำค้างแข็งในร่มบาง ๆ ยามเหยียบย่ำลงไปจึงต้องระวังเป็นพิเศษ

ทั้งสองคนต่างก้มหน้าก้มตาเดินเงียบ ๆ พลางใคร่ครวญสิ่งที่ได้พบเห็นและรับฟังมาตลอดการเดินทางอยู่ในใจ