กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 171 ใจตา
นางไม่รู้ว่าเรี่ยวแรงมาจากไหน โยนตะกร้าสะพายหลังทิ้ง คว้ามีดตัดฟืนแล้ววิ่งไล่ตามไปทันที
กระต่ายตื่นตกใจ วิ่งพล่านซ้ายทีขวาทีอยู่ในป่า จางชุ่ยฮวาตาแดงก่ำ ไล่ตามอย่างไม่คิดชีวิต พงหนามเกี่ยวขากางเกงและท่อนแขนของนางจนขาด เกิดเป็นรอยเลือดสายแล้วสายเล่า
ครั้งแรก นางถูกรากไม้ที่โผล่พ้นดินสะดุดล้ม ทั้งร่างคะมำลงไปในกองใบไม้ผุ หัวเข่ากระแทกเข้ากับก้อนหิน เจ็บปวดเจียนใจขาด
นางกัดฟันคลานลุกขึ้นมา ไม่สนใจจะตรวจดูบาดแผล ไล่ตามต่อไป
ครั้งที่สอง ยามลงเนินลาดเล็ก ตะไคร่น้ำเปียกลื่นใต้เท้าทำให้นางลื่นล้มลงอีกครา ทั้งร่างกลิ้งไปหลายตลบ ข้อศอกและฝ่ามือถลอกปอกเปิก ปวดแสบปวดร้อน มีดตัดฟืนก็หลุดมือกระเด็นออกไป