ตอนที่ 170 กระต่าย

ตอนที่ 170 กระต่าย

“พ่อ ต้าซาน รีบชิมดูเร็วเข้า น้ำแกงนี้รสหวานสดชื่นยิ่งนัก!” สะใภ้โจวตักน้ำแกงให้พ่อสามีและสามีคนละชามใหญ่จนพูน ด้านในมีเนื้อชิ้นโตอยู่หลายชิ้น

จากนั้นก็ตักให้แม่ผัวและลูกชายทั้งสองอีกคนละชาม เมื่อเฒ่าโจวเห็นดังนั้น จึงลงมือตักให้ลูกสะใภ้ด้วยตนเอง “บ้านพวกเรามีของกินก็กินเหมือนกัน ไม่ให้มีใครได้มากได้น้อยหรอกนะ”

สิ้นเสียงพูด ชามน้ำแกงไก่ที่มีเนื้อติดมาด้วยก็วางลงตรงหน้าสะใภ้โจว

ตาเฒ่าโจวดื่มน้ำแกงไปคำหนึ่งก่อน เขาหรี่ตาพลางพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด “อืม! หวานสดชื่น! สมกับเป็นไก่ป่าบนเขา รสชาติดียิ่งนัก!”

เขาคีบเนื้อไก่ขึ้นมาอีกชิ้นหนึ่ง เนื้อตุ๋นจนร่อนออกจากกระดูก แทบละลายในปาก พลางพยักหน้าไม่หยุด “ดี ดีจริง! ลูกสะใภ้ของข้าเป็นคนมีวาสนา ขึ้นเขาก็จับของดีเช่นนี้กลับมาได้!”