ตอนที่ 172 ความซาบซึ้ง

ตอนที่ 172 ความซาบซึ้ง

“เอ้า ของเจ้า” จางอี้วางชามลงตรงหน้านาง น้ำเสียงยังคงแข็งกระด้าง ทว่าท่วงท่ากลับใจกว้างกว่าครั้งใด ๆ ที่ผ่านมามากนัก

สองมือของจางชุ่ยฮวาสั่นเทาขณะรับชามอันหนักอึ้งใบนั้นมา อุณหภูมิของน้ำแกงร้อนส่งผ่านผนังชามดินเผาเนื้อหยาบมาถึงกลางฝ่ามือนาง

นางมองเนื้อชิ้นโตเต็มคำหลายชิ้นในชามอย่างไม่อยากเชื่อสายตา จมูกพลันแสบแปลบ น้ำตาแทบจะหยดร่วงลงไปในน้ำแกง

จางจี้จู่เอ่ยว่า “แม่ พ่อเห็นว่าวันนี้ท่านเหน็ดเหนื่อย จึงตั้งใจเหลือเนื้อชิ้นดี ๆ ไว้ให้ท่านหลายชิ้น น้ำแกงก็มีพอให้กิน ให้ท่านดื่มเพิ่มอีกสักชาม บำรุงร่างกายให้ดีขอรับ”

“รีบกินเถอะขอรับแม่ ร้อน ๆ ถึงจะอร่อย” จางจี้จู่เริ่มแทะกระดูกแล้ว พลางเร่งเร้าด้วยน้ำเสียงอู้อี้ฟังไม่ชัด