ตอนที่ 128 ผักป่า

ตอนที่ 128 ผักป่า

สองวันต่อมา ทุกคนยังคงง่วนอยู่กับงาน

หลี่เถี่ยจู้ยืดเอวตรง ใช้กำปั้นทุบเอวด้านหลังเบา ๆ เขามองดูผืนดินเขียวขจีที่แผ่กว้างเบื้องหน้า บนใบหน้าพลันผุดรอยยิ้มเบิกบาน

ต้นกล้าข้าวที่เพิ่งปักดำยังคงเหี่ยวเฉาอยู่บ้าง ใบห้อยตกลงมาอย่างอ่อนแรง ทว่ารากหยั่งลึกลงในดินแล้ว ขอเพียงผ่านพ้นไปหนึ่งคืน ได้ดื่มน้ำจนอิ่มหนำ พรุ่งนี้เมื่อดวงตะวันสาดแสง พวกมันก็จะตั้งตรงขึ้นมาอย่างกระปรี้กระเปร่า เขียวสดใสเป็นประกาย

เขาประหนึ่งมองเห็นสีทองอร่ามอันไร้ขอบเขตยามสายลมสารทพัดโชยมาแล้ว

“รีบมาดื่มน้ำเร็วเข้า!” ซูมู่ถือกาต้มน้ำขนาดใหญ่กับชาม เดินเลียบมาตามคันนา นี่คือชาสมุนไพรคลายร้อนที่ย่าจางตั้งใจต้มเป็นพิเศษ พี่สาวยังใส่สะระแหน่สดลงไปต้มด้วยกันอีกเล็กน้อย