ตอนที่ 127 ปักดำ

ตอนที่ 127 ปักดำ

การปักดำนับเป็นงานที่ตรากตรำยิ่ง นอกจากต้องแช่อยู่ในนาข้าวแล้ว ยังต้องคอยก้มเอวปักต้นกล้าข้าวซ้ำ ๆ อยู่ตลอดเวลา

ซูมู่ยืนมองอยู่บนคันนา รู้สึกว่าตนเองเรียนรู้จนเข้าใจแล้ว จึงรีบนำต้นกล้าข้าวในตะกร้าไปวางตามจุดว่างต่าง ๆ ในนาข้าว จากนั้นก็ใจร้อนรีบลงนาไปทันที

เขาเลียนแบบท่าทางของนางหลี่ เริ่มหยิบต้นกล้าข้าวขึ้นมาหนึ่งกำมือเพื่อปักดำ เพียงปลายนิ้วสัมผัสโดนยอดเขียวขจีที่เปียกชุ่มน้ำค้างยามเช้า ก็อดไม่ได้ที่จะฉีกยิ้มกว้างออกมา

โคลนเหลวในนาข้าวเย็นยะเยือก ท่วมมิดข้อเท้า ยามที่เขาย่ำลงไปยังสาดกระเซ็นเป็นหยดน้ำเล็ก ๆ ชวนให้รู้สึกแปลกใหม่และเพลิดเพลินยิ่งนัก นางหลี่ปักดำอยู่ด้านหน้าอย่างมั่นคง ท่าทางไหลลื่นเป็นธรรมชาติราวกับสายน้ำ ซูมู่เลียนแบบตาม ปักต้นกล้าข้าวลงไปในโคลนทีละต้น ๆ พลางพึมพำในใจ “เรื่องนี้มีอันใดให้ยากกัน ก็แค่ก้มเอวแล้วปักต้นกล้าลงไปมิใช่หรือ!”