เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 129 หญ้าคา
ซูเหอได้ยินเช่นนั้นดวงตาก็พลันเป็นประกาย ในมิติมีเมล็ดพันธุ์สตรอว์เบอร์รีอยู่นี่นา นางถือโอกาสนี้หว่านลงไปเสียหน่อยมิใช่ประจวบเหมาะพอดีหรอกหรือ ดีกว่าสตรอว์เบอร์รีป่านี่ตั้งเยอะ!
ซูเหอถือตะกร้าวิ่งเข้าไป ก็เห็นดอกไม้สีขาวดอกเล็ก ๆ บานสะพรั่งประปรายอยู่บนเนินดินจริง ๆ ซูเหออดมิได้ที่จะหยีตายิ้มออกมา จากนั้นจึงกำชับซูมู่ “เสี่ยวมู่ เอาจอบมาให้ข้า ข้าจะขุดผักป่าไปด้วยเสียเลย”
แล้วหันกลับมาย่อกายลงเอ่ยกับเด็กทั้งสามคน “สตรอว์เบอร์รีป่าพวกนี้เพิ่งจะเริ่มออกดอกเองนะ ต้องรอให้ดอกร่วงก่อน ออกผลเป็นลูกเล็ก ๆ ทีละลูก แล้วรอจนผลกลายเป็นสีแดงแจ๋ ถึงจะกินได้นะ”
เด็กหลายคนได้ฟังดวงตาก็เป็นประกายระยิบระยับ รีบร้อนถามไถ่ว่าเมื่อใดถึงจะมีผลไม้ ซูเหอยิ้มพลางปลอบประโลมเด็ก ๆ ขณะเดียวกันก็กำชับพวกนางให้ระวังเสียหน่อย อย่าเหยียบดอกไม้จนพังเสียหาย