ตอนที่ 94 ความบาดหมาง

ตอนที่ 94 ความบาดหมาง

เกล็ดหิมะโปรยปรายหนาตาขึ้นเรื่อย ๆ เสียงลมหวีดหวิวผสานหิมะขาวโพลนย้อมทั่วทั้งหมู่บ้านจนขาวซีด

ไอเย็นยะเยือกจู่โจมเข้ามาจากรอบทิศทาง ผ่านทะลุเสื้อผ้าอันบางเฉียบของพวกเขา แล้วแทรกซึมเข้าสู่ไขกระดูก

แม้หน้าต่างของห้องจะปิดสนิท ทว่ากลับคล้ายยังมีไอเย็นเล็ดลอดผ่านรอยแยกเข้ามาอยู่ตลอดเวลา

พวกเขาอาศัยไออุ่นจากกายของกันและกันเพื่อคลายหนาว เปลวไฟในกระถางไฟวูบไหว แสงไฟอันริบหรี่คือความหวังสุดท้ายของพวกเขา

“หากค่ำคืนนี้ไม่อยากถูกหนาวตาย พวกเราผลัดกันเฝ้าไฟเถิด” เจ้าสองรูปร่างผอมสูงมองกระถางไฟพลางเอ่ยขึ้น ทั่วทั้งเรือนราวกับห้องเก็บน้ำแข็ง หากไร้แหล่งกำเนิดความร้อนคนย่อมต้องหนาวตาย

สภาพอากาศอันหนาวเหน็บนี้ผนวกกับบาดแผลของพวกเขา หากปล่อยปละละเลยไป เกรงว่าคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน