ตอนที่ 93 ภายภาคหน้า

ตอนที่ 93 ภายภาคหน้า

ผ่านการพักฟื้นบำรุงร่างกายอยู่สามวัน สุขภาพของหลี่เถี่ยจู้และต้าเหนียถึงนับว่ากระเตื้องขึ้นมาบ้างในที่สุด ไม่ได้ซีดเซียวไร้เรี่ยวแรงเหมือนก่อนหน้านั้นแล้ว ทั้งยังมีเรี่ยวแรงดีขึ้นมาก ตอนอยู่ใต้เขานั้นทั้งสองต่างอาศัยเพียงแรงฮึดบ้าระห่ำเพื่อเอาชีวิตรอด มาบัดนี้ทั้งร่างจึงนับว่าผ่อนคลายลงได้เสียที

จางชิงเห็นหลี่เถี่ยจู้เคลื่อนไหวไม่สะดวก จึงเอ่ยว่า “พี่เถี่ยจู้ ข้าเห็นว่าบาดเจ็บที่ขาของท่านยังไม่หาย ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวยากลำบากยิ่งนัก ข้าจะไปตัดไผ่มาทำเก้าอี้เอนนอนให้ท่านสักตัว ยามกลางวันตามปกติท่านจะได้มาอยู่ที่นี่พูดคุยกับพวกเราได้”

หลี่เถี่ยจู้รีบเอ่ยปฏิเสธ “ไม่ต้อง ไม่ต้อง นี่จะรบกวนเจ้าเกินไปแล้ว”

จางชิงยิ้มพลางกล่าวว่า “ไม่ลำบากหรอก พอดีแถวนี้มีป่าไผ่อยู่ ในฤดูหนาวนี้ว่างอยู่ก็คือว่างเปล่า ๆ” สิ้นคำก็หยิบเครื่องมือออกเดินทางไป