ตอนที่ 95 รับเป็นญาติ

ตอนที่ 95 รับเป็นญาติ

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ด้วยความที่พะวงถึงเรื่องในวันนี้ นางหลี่จึงตื่นแต่เช้าตรู่

พอมาถึงห้องครัวถึงได้เห็นว่าต้าเหนียก่อไฟไว้เรียบร้อยแล้ว ทั้งยังตักน้ำมาตั้งไฟต้มไว้ เพียงแต่ต้าเหนียไม่รู้ว่ามื้อเช้าควรทำสิ่งใด ชั่วขณะนั้นจึงยังไม่กล้าลงมือทำ

“เจ้าเด็กคนนี้ ไยถึงตื่นเช้าเพียงนี้เล่า อากาศหนาวเย็นปานนี้ออกมาทำอันใดกัน” นางหลี่มองดูท่าทางที่ค่อนข้างเคว้งคว้างทำตัวไม่ถูกของต้าเหนีย พลันรู้สึกปวดใจยิ่งนัก

เมื่อได้ยินเสียงของนางหลี่ ต้าเหนียถึงได้ผ่อนคลายลง เม้มริมฝีปากแล้วยิ้มแห้ง ๆ ด้วยความเกรงใจ “พี่ซวงซิ่ว ข้าพักผ่อนมาหลายวันแล้ว หายดีตั้งนานแล้วเจ้าค่ะ จึงอยากทำงานขยับแข้งขยับขาให้ร่างกายกระปรี้กระเปร่าเสียหน่อย ผิงไฟตรงนี้ไม่หนาวเลยแม้แต่น้อยเจ้าค่ะ”

นางหลี่ได้ยินดังนั้นในใจก็รู้สึกสะท้อนใจ นี่เป็นเพราะทำงานมาตั้งแต่เด็ก พลันว่างเว้นกะทันหันจึงไม่คุ้นชิน