เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 36 ว่านอนสอนง่าย
หลังจากกลับเข้ามาในห้อง จางต้านีก็ประคองเสี่ยวถวนจื่อวางลงบนม้านั่งอย่างระมัดระวัง ทั้งยังตบหลังนางเบา ๆ เพื่อส่งสัญญาณให้นั่งให้มั่นคง
จากนั้นจึงหันไปรินน้ำอุ่นมาหนึ่งถ้วย ยื่นไปตรงหน้าเสี่ยวถวนจื่อแล้วเอ่ยอย่างอ่อนโยน “มา ดื่มน้ำสักหน่อย” เสี่ยวถวนจื่อรับถ้วยไปอย่างว่าง่ายพลางอึก ๆ ดื่มคำโต
“ง่วงหรือไม่ อยากไปนอนสักประเดี๋ยวไหม”
เห็นเพียงเสี่ยวถวนจื่อส่ายหัวไปมาอย่างแรง บ่งบอกว่าไม่อยากนอน “ข้าอยากอยู่กับพี่ต้านี” นางเงยหน้าขึ้น ใช้ดวงตากลมโตเป็นประกายคู่นั้นมองดูจางต้านี
จางต้านีพลันถูกท่าทางน่าเอ็นดูนี้ของเสี่ยวถวนจื่อทำให้หลุดขำ จึงยื่นมือออกไปจิ้มแก้มดวงน้อยของนาง
เด็กคนนี้คล้ายจะกลัวการนอนคนเดียวเป็นอย่างยิ่ง ขอเพียงตื่นขึ้นมาก็จะเกาะติดคนข้างกายแน่นไม่ยอมปล่อย