ตอนที่ 37 กำชับ

ตอนที่ 37 กำชับ

ขณะที่หลี่เถี่ยจู้สะพายตะกร้าสะพายหลัง สองมือโอบกอดมัดฟืนเดินกลับอยู่นั้น จากที่ไกล ๆ ก็มีเสียงสวบสาบดังแว่วมา ปะปนด้วยเสียงสนทนาอันแผ่วต่ำ

หลี่เถี่ยจู้รีบแนบกายชิดลำต้นไม้ทันที มองลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ออกไป เห็นเพียงร่างในเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งสองสามร่างกำลังเดินตรงมาทางนี้ ในมือพวกเขาถือตะกร้าเก่าผุพัง บนใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความเหนื่อยล้าและหิวกระหาย

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาก็กำลังค้นหาอาหารอยู่เช่นกัน หลี่เถี่ยจู้กำหมัดแน่น ในใจลอบคำนวณว่าจะหลบเลี่ยงอย่างไร เขาชำเลืองมองผลไม้ป่าที่เต็มตะกร้าสะพายหลัง แล้วแอบพาตะกร้าสะพายหลังไปซ่อนไว้ใต้เถาวัลย์แห่งหนึ่ง ทั้งยังผลักฟืนเข้าไปใต้ต้นไม้ หากไม่สังเกตดูอย่างละเอียดก็ยากที่จะมองเห็นความผิดปกติ

อย่างไรเสีย ในกลียุคเช่นนี้ ทั้งอาหารและคนแปลกหน้า ล้วนเป็นสิ่งที่ต้องระแวดระวังรับมือทั้งสิ้น