ไก่ย่าง

ไก่ย่าง

ใต้แสงจันทร์ ในลานเรือนเหลือเพียงเสิ่นหยวนกับหลี่จั๋วสองคน เสิ่นหยวนนั่งอยู่ใต้ระเบียง ข้างตัวมีจานของว่างสองสามแบบกับชาเย็นชืดหนึ่งถ้วย ส่วนหลี่จั๋วก้าวออกมาจากหลังต้นเหมย ในมือถือห่อใบบัวที่มัดเชือกเส้นเล็กไว้อย่างแน่นหนา

เสิ่นหยวนไม่ได้โง่ พอคิดทบทวนดูแวบเดียว ก็เดาตัวตนอีกด้านหนึ่งของอาเฉา สาวใช้คนใหม่ข้างกายออกทันที จนอดก่นด่าในใจไม่ได้

'ก็นึกอยู่แล้วเชียว คนดวงกุดอย่างฉัน อยู่ ๆ ทำไมถึงได้โชคดีเบอร์นี้ มีคนรู้ใจที่คอยดูแลเอาใจใส่ทุกเรื่อง แถมยังทำไร่ทำสวนเป็นแล้วก็ไม่เคยพูดมาก วันนี้ก็เหมือนกัน พอกินมื้อเย็นเสร็จไม่ทันไร หลินหลางที่ปกตินอนดึกกลับรู้สึกเพลียจนเวียนหัว ต้องรีบกลับไปนอนพักแต่หัวค่ำ ที่แท้ก็เป็นฝีมืออาเฉานี่เอง'

'ที่แท้ก็คือสายสืบกับผู้ช่วยที่ไอ้ฮ่องเต้หมาจงใจส่งมางั้นเหรอวะเนี่ย เชี่ยเอ๊ย!'

【โฮสต์ ตอนนี้จะทำยังไงดีครับ】

ระบบไม่ได้กังขาข้อสันนิษฐานของเสิ่นหยวนเลยแม้แต่น้อย ในน้ำเสียงแฝงความกังวลที่ยากจะสังเกตเห็นเอาไว้ ทั้งห่วงภารกิจและห่วงตัวเสิ่นหยวนเอง

เสิ่นหยวนมองท่าทีสบายอกสบายใจของคนตรงหน้าแล้วไฟโทสะก็แล่นพล่าน เกือบจะคุมอารมณ์ขี้โมโหฉุนเฉียวของตัวเองไม่อยู่ แต่เธอยังคงพะวงเรื่องภารกิจอยู่บ้าง เมื่อเห็นแก่ภาพรวม จึงได้แต่ฝืนสะกดความหงุดหงิดเอาไว้ บังคับตัวเองให้ใจเย็นลง