เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ทอดมันกุ้ง
มีทั้งฮองไทเฮาคอยปกป้อง องค์หญิงใหญ่เจาหนิงกับเผยชิงชิงคอยเอ็นดู แถมยังมีเซี่ยชิงจาง เมิ่งจือเว่ย และคนอื่นๆ คอยตามใจ ช่วงอยู่ไฟหลังคลอดของเมิ่งซังจึงสุขสบายอย่างยิ่ง ไม่จำเป็นต้องทำตามธรรมเนียมคร่ำครึพวกนั้นเลยสักนิด
พอผ่านพ้นช่วงแรกที่ยากลำบากมาได้ นางก็กินอิ่มนอนหลับตามใจอยาก ไม่ว่าจะอยากอาบน้ำ สระผม หรือให้คนประคองออกไปเดินเล่นรับแดดข้างนอก ทุกคนก็ล้วนตามใจนางทั้งสิ้น
แน่นอนว่าเมิ่งซังเองก็ใช่ว่าจะไม่มีเรื่องให้กลุ้มใจเสียทีเดียว นอกจากจะต้องพยายามฟื้นฟูร่างกายหลังคลอดให้ดีแล้ว เรื่องที่ชวนปวดหัวที่สุดก็คือการให้นมและเลี้ยงลูกนี่แหละ
ในจวนคัดเลือกแม่นมไว้ให้เด็กๆ แล้ว เรื่องจิปาถะต่างๆ ก็มีพวกสาวใช้กับหญิงรับใช้คอยจัดการ แต่เซี่ยชิงจางกับเมิ่งซังปรึกษากันแล้ว ตัดสินใจว่าจะทำตามอย่างเมิ่งจือเว่ยกับเผยชิงชิง คือผลัดกันลงมือเอง ช่วยกันดูแลเกี๊ยวน้ำกับเถาเถาด้วยตัวเอง
แม้จะเหนื่อยไปบ้าง และคู่สามีภรรยาหนุ่มสาวที่เพิ่งได้เป็นพ่อแม่มือใหม่จะโดนลูกสองคนป่วนจนใต้ตาคล้ำเป็นวง แต่พอวันเวลาผ่านไป ท่าทางในการดูแลเกี๊ยวน้ำกับเถาเถาของพวกเขาก็คล่องแคล่วชำนาญขึ้นเรื่อยๆ
มีอยู่คราวหนึ่ง ฝ่าบาทกับฮองเฮาเสด็จปลอมพระองค์ออกจากวังมาเยี่ยมเด็กๆ ที่จวน เกี๊ยวน้ำที่อยู่ในอ้อมอกของพระองค์จู่ๆ ก็แผดเสียงร้องไห้จ้า ทำเอาฝ่าบาทถึงกับทำอะไรไม่ถูก ส่วนฮองเฮาก็กำลังอุ้มเถาเถาอยู่ ต่อให้อยากช่วยก็ปลีกมือไม่ว่าง
ประจวบเหมาะกับวันนั้นเมิ่งซังไปสถานสงเคราะห์เด็กกับซ่งชีเหนียงพอดี จึงไม่ได้อยู่ที่จวน