พระกระโดดกำแพง

พระกระโดดกำแพง

ในห้องครัว บนเตาไฟมีโถดินเผาทรงสูงปานกลางตั้งอยู่ใบหนึ่ง รอยต่อระหว่างตัวโถกับฝาปิดถูกผนึกไว้อย่างแน่นหนาด้วยใบบัว ภายใต้ไฟอ่อนที่เคี่ยวอย่างช้าๆ มีกลิ่นหอมกรุ่นโชยออกมาจากรอยแยกตรงปากโถดินเผาบางเบา ชวนให้คนได้กลิ่นรู้สึกใจคันยุบยิบ

ตอนที่เมิ่งซังเดินเข้ามา ตัวนางยังมีไอน้ำจางๆ ติดอยู่ ในมือถือแถบผ้าผูกผม เพียงไม่กี่ทีก็มัดผมที่เช็ดจนแห้งหมาดๆ ขึ้นเรียบร้อย

นางหันไปมองโถดินเผาใบนั้น ในใจทั้งลุ้นทั้งตื่นเต้น ก่อนจะกระแอมเบาๆ “ไฟไม่ดับใช่ไหม”

คนรับใช้ที่เฝ้าโถดินเผารีบขยับถอยเปิดทางให้ “ไม่ดับขอรับ บ่าวคอยจ้องดูตลอดเลย”

“ลำบากเจ้าแล้ว” เมิ่งซังเอ่ยชมคนรับใช้ที่ตั้งใจทำงานคนนี้ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน จากนั้นก็เดินไปข้างเตา สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยผ่อนออกมาเพื่อคลายความตื่นเต้นในใจ

พระกระโดดกำแพง ถือเป็นเมนูเด็ดอันดับหนึ่งของอาหารฮกเกี้ยนเลยก็ว่าได้

วัตถุดิบที่ใช้ในเมนูนี้มีเยอะมาก ต่อให้เป็นยุคหลังก็ยังทำเอากระเป๋าฉีกได้เหมือนกัน การจะรวบรวมวัตถุดิบทั้งหมดให้ครบในยุคนี้จึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อย่างกระเพาะปลาสดกับริมฝีปากปลาที่เป็นของล้ำค่าสองอย่างนี้ บ้านขุนนางชั้นผู้ใหญ่ทั่วไปยังหาดูไม่ได้ด้วยซ้ำ เมิ่งซังต้องอาศัยเส้นสายของฮองไทเฮาถึงได้กล่องเล็กๆ มากล่องหนึ่ง ซึ่งนางก็ทะนุถนอมราวกับสมบัติล้ำค่า