กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ชุนผานกับบัวลอยไส้หมูผักจี้ไช่
ภายในห้องครัวของบ้านตระกูลเมิ่ง ณ ฟางอู้เปิ่น
น้ำในกระทะใบใหญ่เพิ่งเดือดพล่าน มือขาวผ่องข้างหนึ่งก็หย่อนบัวลอยลูกขาวเนียนลงไปหลายลูก จากนั้นก็ใช้กระบวยสานไม้ไผ่คอยคนช้า ๆ ในกระทะอย่างต่อเนื่อง เพื่อไม่ให้บัวลอยติดก้นกระทะจนไหม้
บัวลอยพวกนี้แต่ละลูกมีขนาดครึ่งฝ่ามือ อ้วนกลมเบียดเสียดกันอยู่ที่ก้นกระทะ น้ำที่กำลังเดือดพล่านพอมีบัวลอยลงไปก็สงบลงชั่วครู่ ไม่นานนักก็เริ่มผุดฟองปุด ๆ ขึ้นมาใหม่อีกระลอกใหญ่
เมิ่งซังเงยหน้าขึ้นแล้วส่งเสียงสั่ง “หรี่ไฟลงหน่อย”
“เจ้าค่ะ” สาวใช้ที่อยู่หลังเตารีบขานรับทันควัน พลางหยิบคีมคีบถ่านยาวเรียวมาเขี่ยเตาไฟอย่างคล่องแคล่ว
พอเห็นน้ำเดือดในกระทะชะลอความแรงลง เมิ่งซังก็วางกระบวยสานไม้ไผ่ลง แล้วรับเอาสารพัดวัตถุดิบที่สาวใช้ส่งมาจัดการไปพลาง เหลือบมองดูอาหลานที่กำลังหั่นแผ่นไข่และลวกแผ่นแป้งอยู่ข้าง ๆ ไปพลาง
“อาหลาน เติมน้ำในถาดนึ่งเพิ่มอีกนิดได้นะ”
“เจ้าค่ะ ท่านอาจารย์” อาหลานพยักหน้ารับ แล้วรีบปรับตามทันที
ครู่ต่อมา สองศิษย์อาจารย์ก็นำพวกสาวใช้ยกถาดไม้เดินมุ่งหน้าไปยังเรือนชั้นใน