บัวลอยทอด

บัวลอยทอด

ตั้งแต่คืนส่งท้ายปีจนถึงวันก่อนหน้าเทศกาลซ่างหยวน แม้คนส่วนใหญ่จะได้กินดื่มเที่ยวเล่นกันอย่างสำราญใจ แต่ก็มีคนโชคร้ายอยู่ไม่กี่คน ที่พักได้แค่ไม่กี่วันก็ต้องก้มหน้าก้มตาทำงานงก ๆ ต่อ

ในบรรดาคนรอบตัวของเมิ่งซัง คนที่ยุ่งที่สุดก็คือตัวนางกับเซี่ยชิงจางนี่เอง

เดิมทีเมิ่งซังกะว่าจะนอนเกียจคร้านอยู่บ้านสบายอารมณ์ไปจนกว่ากั๋วจื่อเจี้ยนจะเปิดเทอม ใครจะไปนึกว่าฝันหวานจะพังทลายลงเร็วขนาดนี้

พอพ้นวันปีใหม่มาจนถึงวันเข้าเฝ้าว่าราชการวันแรก ทางราชสำนักก็สะสางคดีฆาตกรรมที่พัวพันกับพวกจัวเฉียนเหรินจนเสร็จสิ้น บรรดาขุนนางน้อยใหญ่ ชาวบ้าน รวมถึงคนในครอบครัวของแต่ละคนที่เกี่ยวข้อง ใครสมควรประหารก็สั่งประหาร ใครสมควรถูกริบสถานะไปเป็นทาสก็ไม่ละเว้นแม้แต่คนเดียว

ในเวลาเดียวกันนั้น เรื่องที่ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงอีกครั้งก็คือ “การผลักดันระบบสัมปทานในส่วนราชการบางแห่งรวมถึงศาลต้าหลี่” ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคราบเลือดสด ๆ ที่ยังไม่ทันแห้งช่วยตีระฆังเตือนสติพวกขุนนางหัวโบราณ ให้พอจะมีมโนธรรมหลงเหลือเท่าเมล็ดงาอยู่บ้าง หรือเป็นเพราะร่างของเยี่ยหวายซิ่นถูกวิญญาณอื่นเข้ามาสิงกันแน่ คราวนี้พอหยิบยกเรื่องการยกเลิกจัวเฉียนขึ้นมาพูดในท้องพระโรง จึงแทบไม่มีใครลุกขึ้นมาคัดค้านเลย

เรื่องที่จะใช้ระบบสัมปทานมายกเลิกจัวเฉียน ในที่สุดก็ได้ข้อสรุปเสียที