มื้อค่ำคืนรวมญาติ

มื้อค่ำคืนรวมญาติ

ในวันส่งท้ายปีเก่านี้ เมิ่งซังไม่ได้นอนขี้เซาเหมือนทุกที นางรีบลุกขึ้นมาล้างหน้าบ้วนปากและกินมื้อเช้าแต่หัววัน เพื่อจะได้เตรียมทำมื้อค่ำคืนรวมญาติสำหรับคืนนี้ไว้ล่วงหน้า

แต่ถึงจะอย่างนั้น ในบรรดาคนทั้งบ้าน อาหลาน เผยชิงชิง และเมิ่งจือเว่ยก็ยังตื่นเช้าที่สุดอยู่ดี เมิ่งซังรองลงมา ส่วนเยี่ยป๋อยังเด็กและชอบนอนขี้เซา จึงตื่นสายกว่าใครเพื่อน

ตอนที่เขาขยี้ตาเดินงัวเงียออกมาจากเรือนปีกตะวันออก เมิ่งจือเว่ยกับเผยชิงชิงก็กินมื้อเช้าเสร็จไปนานแล้ว เผยชิงชิงกำลังรำดาบอย่างองอาจผึ่งผายอยู่ตรงลานว่างในเรือน ส่วนเมิ่งจือเว่ยนั่งจิบยาพลางอยู่เป็นเพื่อนเงียบ ๆ

เมิ่งซังที่นั่งอยู่ตรงชานเรือนเห็นเยี่ยป๋อเดินออกมา จึงยกชามซดโจ๊กอุ่น ๆ รวดเดียวหมด แล้วกวักมือเรียก “รีบไปล้างหน้าล้างตา กินมื้อเช้าเสร็จแล้วมาช่วยทำมื้อค่ำคืนรวมญาติในครัวนะ!”

เยี่ยป๋อกะพริบตาปริบ ๆ ไม่ได้อิดออดเลยสักนิด แถมยังรู้สึกแปลกใหม่อยู่บ้าง “ข้าทำกับข้าวไม่เป็น จะช่วยพี่สาวได้อย่างไรหรือขอรับ”

เมิ่งซังเลิกคิ้ว พูดอย่างเป็นเรื่องปกติ “ก็มาช่วยล้างผักไงล่ะ! มื้อค่ำคืนรวมญาติของบ้านเราน่ะ ทุกคนต้องลงแรงพร้อมหน้ากันทุกปี ไม่มีข้อยกเว้นหรอกนะ ในเมื่อปีนี้ท่านลุงกับท่านป้าฝากเจ้าไว้ให้บ้านเราดูแล เจ้าก็ย่อมเลี่ยงไม่ได้เหมือนกัน”