กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ลมตะวันตกเฉียงเหนือ
ย่างเข้าราตรี เผยชิงชิงดูแลปรนนิบัติเมิ่งจือเว่ยล้างหน้าบ้วนปากด้วยตัวเอง นางซับผมยาวที่เปียกโชกของเขาให้แห้งด้วยความอดทนเป็นที่สุด จากนั้นก็พาไปส่งถึงห้องปีกตะวันออก แล้วค่อยสะบัดข้อมือคลายเมื่อย เดินกลับมายังเรือนหลัก
ตอนกลับมาถึง เมิ่งซังกำลังนอนคว่ำอยู่บนเตียงตั่ง โผล่หัวกับมือออกมาจากผ้าห่มนวมหนานุ่ม อาศัยแสงเทียนจากโต๊ะเตี้ยข้าง ๆ นอนอ่านม้วนตำราในมืออย่างออกรส
พอมือซ้ายเริ่มเย็นเฉียบ นางก็หดกลับเข้าไปในผ้าห่ม แล้วสลับเอามือขวาที่อุ่นแล้วออกมาถือม้วนตำราแทน ขยับเปลี่ยนข้างได้อย่างคล่องแคล่วลื่นไหลเป็นธรรมชาติยิ่งนัก
เผยชิงชิงเดินเข้าไป ถอดเสื้อคลุมตัวนอกออก แล้วกวาดตามองม้วนตำราในมือนางผ่าน ๆ “หนังสือนิยายที่เจาหนิงให้อีกแล้วหรือ คราวนี้เล่าเรื่องอะไรล่ะ”
“เรื่องแม่นางน้อยที่ถูกชายใจทรยศรักทำร้ายจนตาย พอตายแล้วก็กลายเป็นผีกลับมาแก้แค้นเจ้าค่ะ” เมิ่งซังหัวเราะเฮะ ๆ บรรจงเก็บหนังสือนิยายเล่มโปรดที่ยืมมาจากองค์หญิงใหญ่เจาหนิงอย่างทะนุถนอม จากนั้นก็ขยับตัวร่นเข้าไปด้านในเตียงตั่งเพื่อเว้นที่ให้ท่านแม่ของตน
“ท่านแม่รีบขึ้นมาเร็วเข้า ข้าทำผ้าห่มให้อุ่นไว้รอแล้วเจ้าค่ะ!”
เผยชิงชิงขานรับคำ เป่าดับเทียนตามจุดต่าง ๆ ในห้องจนหมด แล้วมุดตัวเข้าไปในผ้าห่มท่ามกลางความมืด