กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
กัวขุยผักกาดดองแห้ง
“เอาผักกาดขาวขึ้นนึ่งหรือยัง”
“ซี่โครงหมูสับเสร็จหมดหรือยัง”
“น้ำซุปหัวเชื้อหม้อไฟเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วใช่ไหม”
“...”
ภายในโรงอาหารกั๋วจื่อเจี้ยน เมิ่งซังนำทัพพ่อครัวของโรงอาหารและร้านไป่เว่ยลงมือวุ่นกันแต่เช้าตรู่
ในโถงใหญ่ บรรดาคนรับใช้และคนงานต่างตั้งหน้าตั้งตาเช็ดโต๊ะทุกตัวอย่างขะมักเขม้น ดูท่าทางแล้วเหมือนกะจะขัดให้พื้นโต๊ะเงาวับเป็นกระจก เตาไฟสี่ช่องตรงกลางโถงจุดไฟติดครบทุกเตา กำลังปรุงอาหารสารพัดอย่าง ส่วนด้านในสุดทางฝั่งซ้าย หลังเคาน์เตอร์เครื่องดื่มกับของว่างก็มีพ่อครัวแม่ครัวประจำจุดคอยวุ่นอยู่ไม่หยุดหย่อนเช่นกัน
ส่วนในครัวหลัง ตรงหน้าเตาฝั่งขวา พ่อครัวอย่างเว่ยสวินและพ่อครัวเฉินต่างถือกระบวยด้ามยาวอย่างจดจ่อ ก้มหน้าก้มตาปรุงอาหารอย่างตั้งอกตั้งใจ ด้านคนของร้านไป่เว่ยที่ยึดเตาฝั่งซ้ายก็ไม่ยอมน้อยหน้า ทั้งเคี่ยวน้ำแกง ทั้งตุ๋นหม้อดิน ทั้งนึ่งกับข้าว... ทุกคนต่างงัดฝีมือไม้ตายก้นหีบออกมา หวังจะปรุงอาหารรสเลิศที่สุดให้ได้
ถัดจากครัวหลังออกไปยังลานเรือนด้านหลัง มีผู้คนมากมายกำลังง่วนกับการเตรียมวัตถุดิบ บ้างก็ตักน้ำบ่อใสสะอาดขึ้นมาล้างผัก บ้างก็ตวัดมีดทำครัวคล่องแคล่วว่องไว รัวสับเขียงเสียงทึบดังระงมไม่ขาดสาย บ้างก็รวบวัตถุดิบที่จัดการเสร็จแล้วสาวเท้าเร็วรี่นำไปส่งที่ครัวหลัง ขณะที่ด้านในสุดของลาน ประตูห้องเก็บของเปิดอ้า ลุงสวี่กับผู้ดูแลติงถือรายการสิ่งของด้วยตัวเอง คอยคุมลูกน้องขนวัตถุดิบที่ต้องใช้ออกมาแจกจ่ายให้ถูกคนกันอย่างคึกคัก