ทองม้วนไข่

ทองม้วนไข่

แต่ละปีกั๋วจื่อเจี้ยนมีเรื่องวุ่นวายให้จัดการตั้งมากมาย และการสอบเย่เฉิงก็เป็นหนึ่งในเรื่องใหญ่ที่สำคัญที่สุด

เหล่าปั๋วซื่อกับจู้เจี้ยวต้องอดหลับอดนอนตรวจข้อสอบเย่เฉิงจนเสร็จ จากนั้นก็รวบรวมรายชื่อนักเรียนและเอกสารต่าง ๆ ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าส่งให้กระทรวงพิธีการ หลังเร่งมือกันอย่างสุดชีวิต ในที่สุดก็ผ่านไปได้ด้วยดีโดยไม่มีอะไรผิดพลาด นักเรียนจึงไปทันวันเข้าเฝ้าตามกำหนดการเดิม

ตอนมื้อเย็นวันนั้น เซี่ยชิงจางหยิบเรื่องน่าสนใจตอนเข้าเฝ้ามาเล่าให้เมิ่งซังกับเย่ไป๋ฟังบนโต๊ะอาหาร มีทั้งเล่าละเอียดและเล่าคร่าว ๆ ปกติเขาเป็นคนสุขุมมีมารยาท ย่อมไม่ตั้งใจขุดเรื่องน่าอายของผู้สอบมาพูดขำขันอยู่แล้ว แต่จากคำพูดของเขา เมิ่งซังกับเย่ไป๋ก็พอมองเห็นภาพ “ความวุ่นวาย” ต่อหน้าพระพักตร์ในวันนี้ได้ไม่ยาก

ที่จริงเรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร เพราะผู้สอบคัดเลือกมาจากทั่วทุกแคว้นในต้าหยง มีจำนวนมาก และไม่น้อยเลยที่มาจากครอบครัวยากจน พวกเขาไม่คุ้นเคยกับธรรมเนียมในวัง พอโดนอารมณ์ตื่นเต้นสารพัดเล่นงาน ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะแสดงท่าทางเปิ่น ๆ ออกมาจนท้องพระโรงที่ควรจะเคร่งขรึมสง่างามกลายเป็นคึกคักวุ่นวายอย่างกับตลาดสด

แต่จะว่าไปแล้ว ใคร ๆ ก็บอกว่าผู้เข้าสอบพวกนี้ดูเหมือนลิงในสายตาคนอื่น ทว่าใครจะรู้เล่าว่าฮ่องเต้กับเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่ก็เป็นของแปลกหายากในสายตาของผู้เข้าสอบเหมือนกันไม่ใช่หรือ