ข้าวอบหม้อดินกุนเชียงเนื้อหมักแห้ง

ข้าวอบหม้อดินกุนเชียงเนื้อหมักแห้ง

ภายในโถงเรือนเอกของลานเรือนชั้นในจวนเมิ่ง เมิ่งซังกับเยี่ยป๋อนั่งอยู่ตรงข้ามกัน

บรรดาสาวใช้จัดเก้าอี้นั่งยาวกับโต๊ะเรียบร้อย ยกขนมหวาน ผลไม้แช่อิ่ม และชานมร้อนขึ้นมาเสิร์ฟ ทั้งยังเติมถ่านในเตาอุ่น จากนั้นค่อยค้อมตัวถอยไปยืนด้านข้าง แล้วพากันอมยิ้มมองเยี่ยป๋อไม่วางตา

เมิ่งซังชำเลืองมองลูกพี่ลูกน้องคนเล็กที่หน้าแดงแจ๋ลามไปถึงใบหู อดนึกถึงภาพบรรยากาศครึกครื้นเมื่อครู่นี้ไม่ได้จนแอบขำออกมา

วันนี้นับว่านางได้เห็นกับตาจริง ๆ ว่า 'บัณฑิตหนุ่มน้อยไร้เดียงสาหลงเข้าถ้ำปีศาจแมงมุม' มันเป็นอย่างไร

แม้ในใจจะขำขัน แต่บนใบหน้ายังนึกห่วงความขี้อายของน้องชายตัวน้อยอยู่ จึงส่งสายตาบอกให้พวกสาวใช้ล่าถอยออกไปก่อน

สาวใช้เข้าใจความหมาย จึงแกล้งทำท่าทางอาลัยอาวรณ์เพื่อหยอกล้อคุณชายน้อย ก่อนจะค่อย ๆ เดินเยื้องกรายออกไป

ถึงตอนนี้ ในโถงจึงเหลือเพียงพี่น้องสองคนคือเยี่ยป๋อกับเมิ่งซัง

เยี่ยป๋อถอนหายใจโล่งอกยกใหญ่ เขาวางห่อผ้าในมือไว้ข้าง ๆ แล้วประคองถ้วยขึ้นมาจิบทีละนิด

เมิ่งซังมองเขาอย่างเอ็นดูแกมขำ พลางแกล้งตีหน้าขรึม “ตู้ฝั่งไปซื้อข้าวเย็นที่กั๋วจื่อเจี้ยนให้เจ้าแล้ว แถวนี้ก็ไม่มีใครอื่นอยู่ คราวนี้บอกมาได้หรือยังว่าทำไมถึงหนีออกจากบ้านมาแบบนี้”