เนื้อกระต่ายเย็นรสเผ็ด

เนื้อกระต่ายเย็นรสเผ็ด

ยามเช้าตรู่ เซี่ยชิงจางถือกล่องใส่อาหารที่เมิ่งซังมอบให้ เดินมุ่งหน้าไปยังลานเรือนที่ตั้งห้องทำงาน

นับตั้งแต่เมิ่งซังเข้ามาประจำที่โรงอาหารกั๋วจื่อเจี้ยน ขุนนางส่วนน้อยก็เริ่มตื่นแต่เช้ามาทานมื้อเช้าในกั๋วจื่อเจี้ยน ครั้นร้านอาหารป่ายเว่ยเปิดกิจการ ขุนนางที่ตื่นเช้ามาที่นี่ก็ยิ่งมีมากขึ้น นอกจากขุนนางส่วนน้อยอย่างพวกเซี่ยชิงจางที่นั่งทานมื้อเช้าในโรงอาหารโดยตรงแล้ว ขุนนางฝ่ายบริหารและครูอาจารย์ส่วนใหญ่ล้วนให้เสมียนช่วยวิ่งไปซื้อ แล้วนำของกินมานั่งทานในห้องทำงานกันทั้งนั้น

ตอนที่เซี่ยชิงจางก้าวเท้าเข้าสู่ลานเรือน เดินตรงเข้าไปยังด้านในสุด เขาก็ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวดังแว่วออกมาจากห้องทำงานของหกสำนักศึกษา อีกทั้งยังได้กลิ่นหอมของอาหารนานาชนิดโชยมาปะปนกัน

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นความเปลี่ยนแปลงที่เมิ่งซังนำพามา

แววตาของเซี่ยชิงจางอ่อนโยนลงเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าห้องทำงานของตัวเอง

พอก้าวเข้าห้องมา ก็เห็นหลูซือเยี่ยวัยเกือบเจ็ดสิบปีกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะหนังสือ กินเซิงเจียนเปาอย่างเอร็ดอร่อย ทั้งกัด ดูดน้ำซุป จิ้มน้ำส้ม เคี้ยวตุ้ย ๆ... ท่วงท่าทั้งหมดลื่นไหลเป็นธรรมชาติ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นนักชิมตัวยง