เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ขนมเค้กดอกเหมย
ภายในตำหนักอันวิจิตรสง่างาม หญิงชรากับหญิงสาวสบตากัน หลังจากเพิ่งต่อรหัสลับด้วยสำเนียงคุ้นหูที่สุดจบลง
ปีนี้ฮองไทเฮามีพระชนมายุกว่าหกสิบพรรษาแล้ว ดวงตาไม่แจ่มชัดดั่งเช่นวัยเยาว์ ริ้วรอยบนพระพักตร์บ่งบอกถึงร่องรอยกาลเวลา แต่ยังคงเค้าความงามสง่าเมื่อครั้งยังสาวให้เห็นอยู่รำไร
ส่วนเมิ่งซังยังไม่ถึงวัยยี่สิบ ใบหน้างดงามสะคราญ ดวงตารูปผลซิ่งทอดมองมาอย่างกระจ่างใส ราวกับมองทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ
คนต่างวัยทั้งสองต่างนิ่งมองกัน แววตาสื่อความรู้สึกซับซ้อนที่คนอื่นในที่นั้นไม่มีวันเข้าใจ ทั้งความดีใจเมื่อสิ่งที่คาดเดากลายเป็นจริง ความโล่งใจที่คลายความกังวล ความสะท้อนใจเมื่อได้พานพบคนบ้านเดียวกันในต่างแดน... และความคิดถึงอันลึกซึ้งท่วมท้นต่อชาติก่อนที่ไกลเกินเอื้อม
ทั้งที่ตอนนี้ฐานะ ลำดับชั้น วัย และประสบการณ์ชีวิตต่างกันลิบลับ ทั้งที่เพิ่งพบหน้ากันเป็นครั้งแรก แต่ทั้งคู่กลับรู้สึกคุ้นเคยราวกับรู้จักกันมานานแสนนาน ประหนึ่งสหายเก่าได้กลับมาพบกันอีกครา
เมื่อเห็นเช่นนั้น ไม่ว่าจะเป็นเซี่ยชิงจางที่ยืนเงียบๆ หรือองค์หญิงใหญ่เจาหนิงที่นั่งอยู่ข้างๆ ต่างก็ไม่มีใครเอ่ยปากรบกวน
ยังดีที่ทั้งสองไม่ได้จ้องตากันนานนัก ไม่รู้ว่าสะกิดโดนต่อมอะไรในหัวเข้า เมิ่งซังกับฮองไทเฮาถึงได้เผลอยิ้มออกมาพร้อมกัน