ซุปไก่กระเพาะหมู

ซุปไก่กระเพาะหมู

ก่อนหน้านั้นไม่นาน เถียนซู่กับเซวียเหิงหิ้วกล่องใส่อาหารเดินตามกันออกมาจากโรงอาหาร ทั้งคู่ออกจากเรือนเล็กของโรงอาหารแล้วก็แยกทางกันตรงหน้าประตู คนหนึ่งสาวเท้าตรงไปยังประตูด้านหลัง ส่วนอีกคนเดินไปทางประตูด้านข้าง

เซวียเหิงหิ้วกล่องใส่อาหารใบใหญ่สามชั้นด้วยมือข้างเดียว ในใจพะวงอยากรีบกลับไปกินหม้อไฟ ฝีเท้าจึงไม่ช้าเลยแม้แต่น้อย จ้ำอ้าวอย่างไวมาจนถึงประตูด้านข้าง

พอเข้าใกล้ประตูด้านข้าง เซวียเหิงก็รู้สึกทะแม่งๆ ขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ฝีเท้าค่อยๆ ชะลอลง ไม่ได้ผลีผลามก้าวออกไป แต่กลับมองออกไปด้วยความสงสัย

ยามปกติ พอถึงเวลามื้อเช้ามื้อเย็น ด้านนอกประตูด้านข้างจะมีรถม้าของบ้านขุนนางหลายคันมารวมตัวกัน บางคันเป็นขุนนางที่เลิกงานแล้วแวะมารับอาหารที่กั๋วจื่อเจี้ยนด้วยตัวเอง บางคันก็เป็นไท่ฮูหยินหรือฮูหยินของแต่ละจวนส่งมา รถม้าน้อยใหญ่พากันจอดล้อมหน้าประตูด้านข้างของกั๋วจื่อเจี้ยนจนแทบไม่มีที่ว่าง บางครั้งพวกขุนนางยังเปิดม่านรถม้าคุยกันอย่างออกรส คึกคักเป็นที่สุด

แต่ในเวลานี้ บรรยากาศนอกประตูกลับต่างไปจากเดิม

แม้รถม้าที่จอดอยู่ด้านนอกจะยังคงเป็นคันที่เซวียเหิงคุ้นตา แต่ไม่รู้ทำไม รถม้าทุกคันกลับปิดม่านมิดชิด คนขับรถม้ากับบ่าวรับใช้ต่างก้มหน้าก้มตา ไม่มีใครส่งเสียงเอะอะอะไรออกมาเลยสักนิด

รถม้าพวกนี้ดูเหมือนจะตกลงกันไว้ล่วงหน้าอย่างเงียบๆ นอกจากจะเว้นพื้นที่โล่งกว้างตรงหน้าประตูด้านข้างไว้แล้ว ยังเว้นช่วงกลางถนนไว้กว้างพอให้รถม้าคันอื่นแล่นผ่านไปมาได้อย่างสะดวกอีกด้วย