กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
โจ๊กซานเย่าน้ำเต้าหู้
บนถนนใหญ่จูเชวี่ย เมิ่งซังกับตู้ฝั่งควบม้าฝีเท้าดีวิ่งห้อผ่านไปอย่างรวดเร็ว
พอเลี้ยวเข้าสู่ถนนระหว่างฟางไคฮั่วกับฟางซิงเต้า ไปอีกไม่ไกลก็ถึงฟางอู้เปิ่น
ท่ามกลางลมหนาวเหน็บ เมิ่งซังตะโกนบอกตู้ฝั่งเสียงดัง “เจ้าไปหากำลังคนมา แล้วค่อยตามไปสมทบกับข้าที่เรือนของซ่งตูจือในฟางผิงคัง!”
จากนั้นนางก็บอกตำแหน่งที่ตั้งเรือนของซ่งชีเหนียง
ตอนนั้นทั้งสองคนมาถึงสี่แยกพอดี ตู้ฝั่งขานรับคำแล้วเลี้ยวซ้ายมุ่งหน้าเข้าฟางอู้เปิ่น ส่วนเมิ่งซังควบม้าตรงไปข้างหน้า มุ่งตรงไปยังประตูด้านใต้ของฟางผิงคังทันที
สีหน้าของเมิ่งซังดูเย็นชาและสุขุม ทว่าในใจกลับร้อนรนและตื่นตระหนกอย่างยิ่ง พอคิดถึงเรื่องจริงที่เพิ่งเค้นถามมาจากปากสองแม่ลูกตระกูลเฝิง ในอกก็ลุกเป็นไฟด้วยความโกรธเกรี้ยวและรังเกียจ ทั้งยังรู้สึกผิดและสงสารจับใจปนเปกันไปหมด
ที่แท้อาการผิดปกติของอาหลานตลอดเกือบหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ก็เพราะถูกคนที่บ้านบีบให้ส่งสูตรอาหารที่เมิ่งซังสอนให้นี่เอง!
ช่วงกลางเดือนเก้า เฝิงต้าหลางผู้ติดการพนันเป็นชีวิตจิตใจเล่นเสียเงินก้อนโตในบ่อนพนันจนไม่มีปัญญาจ่าย เถ้าแก่บ่อนพนันไม่รู้ไปได้ยินเรื่องที่อาหลานเป็นศิษย์ของเมิ่งซังมาจากไหน จึงยื่นทางเลือกให้เฝิงต้าหลางสามทาง...
ข้อแรกคือหาเงินมาใช้หนี้ ข้อสองคือให้น้องสาวอย่างอาหลานส่งสูตรอาหารของแม่ครัวเมิ่งแห่งโรงอาหารกั๋วจื่อเจี้ยนมาสิบสูตร และข้อสุดท้ายคือเอาชีวิตมาใช้แทน