เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
แป้งทอดยัดไส้ไข่
ด้านนอกประตูเจี้ยนฝู ภายในศาลาไต้โหลวย่วน ขุนนางหลายท่านกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะ รอให้บ่าวไพร่ยกโจ๊กขึ้นมาเสิร์ฟ
วันนี้เป็นวันเข้าเฝ้าของเหล่าขุนนาง ไม่ว่าขุนนางขั้นสูงหรือต่ำต่างต้องรีบมาถึงหน้าประตูเจี้ยนฝูตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อรอเข้าประชุมเช้า ขุนนางที่มาถึงเร็วหน่อยสามารถเข้าไปพักผ่อนในศาลาไต้โหลวย่วนก่อน และกินโจ๊กง่าย ๆ รองท้อง
เดิมทีศาลาไต้โหลวย่วนเป็นเพียงที่หลบลมกันหิมะ ไม่ได้มีของกินอะไรให้
แต่ที่เปลี่ยนไปเช่นนี้ เป็นเพราะก่อนหน้านั้นเคยมีขุนนางคนหนึ่งหิวจนเป็นลมล้มพับกลางท้องพระโรงต่อหน้าผู้คน เรื่องนี้ทำให้ฮ่องเต้องค์ก่อนตกพระทัยอย่างยิ่ง
ขุนนางผู้นี้เพิ่งมารับตำแหน่งในเมืองหลวงได้ไม่นาน ไม่มีเงินซื้อบ้านในฉางอัน จึงจำต้องเช่าบ้านชาวบ้านอยู่ในฟางที่ค่อนข้างห่างไกลจากประตูวัง พอถึงวันเข้าเฝ้า เขาก็ต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่ รอจนประตูฟางเปิดก็รีบแจ้นบึ่งมายังประตูเจี้ยนฝูแบบไฟลนก้น เพื่อต่อแถวเข้าวังให้ทันเสียงกลองสัญญาณชุดสุดท้าย
ขุนนางผู้นั้นเหน็ดเหนื่อยกับการเร่งรีบเดินทางมาตลอดทาง ไหนเลยจะมีเวลาแวะซื้อขนมเปี๊ยะหูสักชิ้นมารองท้อง พอยืนตัวตรงแหน่วอยู่ในท้องพระโรงอีกตั้งครึ่งค่อนวัน ต่อให้ร่างกายทำด้วยเหล็กก็ยังทนไม่ไหว จนกลายเป็นเรื่องน่าขันฐานเสียกิริยาต่อหน้าพระที่นั่ง