กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เมล็ดแตงห้าเครื่องเทศ
ที่ประตูข้างของกั๋วจื่อเจี้ยน เถียนซู่ในสภาพอาภรณ์ยับยู่ยี่ใช้สองมือกำกระบอกไม้ไผ่บรรจุนมไข่มุกไว้สี่อัน ในอ้อมอกยังยัดห่อเมล็ดแตงห้าเครื่องเทศมาอีกหลายห่อ แล้วรีบเผ่นขึ้นรถม้าของบ้านตัวเองอย่างลุกลน
เขารีบสั่งเสียงหลง “ไป ไป ไป เร็วเข้า!”
สารถีข้างนอกมองไปที่ความวุ่นวายชุลมุนไม่ไกลนัก ก็รีบสะบัดบังเหียนทันที
รถม้าเคลื่อนตัวออกไปช้า ๆ เถียนซู่แอบมองผ่านช่องหน้าต่างที่เปิดอยู่ครึ่งหนึ่งไปยังประตูข้างด้วยใจตุ๊มต่อม ๆ
เห็นเพียงสวี่ผิง เซวียเหิงกับนักศึกษาคนอื่น ๆ ยืนเรียงกันเป็นกำแพงมนุษย์ ขวางปากประตูไว้อย่างแน่นหนา ส่วนพวกนักศึกษาจากกั๋วจื่อเสวียและไท่เสวียที่อยู่ข้างในก็ทำหน้าตาถมึงทึง มือที่ยื่นลอดช่องว่างของกำแพงคนออกมาสั่นเทาไปหมด ไม่รู้ว่าโกรธจนตัวสั่นหรือหนาวลมจนสั่นกันแน่
พวกเขาพากันตวาดด่าด้วยความโมโห เคียดแค้นจนขบฟันกรอด ๆ