เอ่อร์ไขว้กับหูลาทัง

เอ่อร์ไขว้กับหูลาทัง

ช่วงปลายยามโหย่วเข้ายามซวี ท้องฟ้าด้านนอกก็มืดสนิทลงพอดี

ไม่ว่าจะเป็นเหล่าเจี้ยนเซิงจากทั้งหกสำนัก ขุนนางฝ่ายกำกับ หรือขุนนางฝ่ายสอนที่มากินอาหาร รวมไปถึงพ่อครัวกับคนงานของโรงอาหารและร้านไป่เว่ย ต่างก็ทยอยกลับกันไปแต่หัวค่ำแล้ว

มีเพียงไม่กี่คนที่ยังรั้งอยู่ในโรงอาหาร แต่ละคนจุดเชิงเทียนไว้ข้างกาย แล้วต่างคนต่างง่วนอยู่กับธุระของตัวเอง

ด้านในครัว พ่อครัวเหวินกับอาหลานกำลังนำจู้จื่อและพวกคนงานช่วยกันตระเตรียมของล่วงหน้าสำหรับมื้อเช้าวันพรุ่งนี้

ข้างโต๊ะเตาไฟกลางห้องโถง เยี่ยป๋อกำลังประคองม้วนตำราอ่านทบทวนบทเรียนอย่างมีสมาธิแน่วแน่ อีกสามวันก็จะเป็นการสอบสิบวันประจำกลางเดือนสิบ เขาตั้งใจว่าจะสอบได้อันดับดี ๆ อีกครั้ง จะได้เอาคูปองอาหารมาเลี้ยงหม้อไฟเมิ่งซังต่อ

ถัดไปไม่ไกลทางขวามือของเยี่ยป๋อ เมิ่งซังกำลังนั่งตรวจสมุดบัญชีของวันนี้คู่กับผู้ดูแลร้านไป่เว่ย ทั้งสองคนกลัวจะรบกวนการอ่านตำราของเยี่ยป๋อ จึงจงใจผ่อนเสียงพูดคุยให้เบาลง

วันนี้เป็นวันแรกที่ร้านไป่เว่ยเปิดกิจการ ประเดิมด้วยเจียนปิ่งธัญพืช เจียนปิ่งไข่ และหม้อไฟสี่รสชาติ ซึ่งทุกอย่างล้วนถูกใจเหล่าเจี้ยนเซิงเป็นอย่างยิ่ง

นับแค่เจียนปิ่งสองแบบในมื้อเช้า วันเดียวก็ขายไปได้เกือบ 600 ชุด ตัดคนอย่างเถียนซู่ที่เหมาทีละสองชุดออกไป ก็เท่ากับว่าเจี้ยนเซิงเกือบทุกคนจากสำนักกั๋วจื่อและสำนักไท่เสวียต่างซื้อกลับไปคนละชุด