หมูตุ๋นเส้นวุ้น

หมูตุ๋นเส้นวุ้น

นับตั้งแต่ปลายเดือนเก้าที่อาหารของโรงครัวเริ่มมีชื่อเสียงในหมู่นักศึกษา จำนวนคนที่มากินมื้อเช้ากับมื้อเย็นที่โรงครัวก็เพิ่มขึ้นเท่าตัวในชั่วข้ามคืน

นักศึกษาจากทั้งหกสำนักเรียนรวมกันมีพันสองร้อยกว่าคน แทบทุกคนจะมากินมื้อเช้าที่โรงครัว พอถึงมื้อเย็น คนถึงจะลดลงไปสักร้อยคนเห็นจะได้

คนที่ไม่ได้มากินมื้อเย็น บ้างก็รอต่อแถวยาวเหยียดไม่ไหวจริง ๆ บ้างก็ไม่ค่อยอยากกินเมนูของวันนั้น หรือไม่ก็นัดเพื่อนออกไปกินเลี้ยงข้างนอกไว้ล่วงหน้า... เหตุผลมีสารพัด แต่ที่แน่ ๆ คือไม่มีใคร “ไม่มาเพราะกับข้าวไม่อร่อย” เด็ดขาด

ยังดีที่โรงครัวสร้างขึ้นตั้งแต่ตอนตั้งกั๋วจื่อเจี้ยน แถมช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดยังเคยขยายพื้นที่อีกรอบ ข้างในจึงจุคนพันกว่าคนได้สบาย ๆ เพียงแต่พวกพ่อครัวกับคนงานยุ่งจนหัวหมุน แทบอยากให้ระบบเหมาสัมปทานเคาะข้อสรุปเร็ว ๆ จะได้หายใจหายคอคล่องขึ้นบ้าง

ส่วนบรรดาขุนนางในกั๋วจื่อเจี้ยนก็ฝากท่านผู้ช่วยสวีมาบอกตั้งนานแล้วว่า “วันหน้าเปลี่ยนรายการอาหารของพวกเขาให้เหมือนกับนักศึกษาก็พอ ไม่ต้องทำกับข้าวเพิ่มเป็นพิเศษ” ด้วยเหตุนี้ งานของเว่ยสวินจึงเบาลงไปเยอะ เขาเลยไปช่วยพ่อครัวเฉินกับพ่อครัวจี้ทำมื้อเย็นเสียเลย

แต่พอเห็นว่าไป๋ชิ่งหรานกับเซี่ยชิงจางชอบหิ้วมื้อเย็นกลับ ขุนนางพวกนี้ก็ทำตามทันที ทุกคนต่างเตรียมปิ่นโตมารับมื้อเย็นกลับไปกินกับคนในครอบครัวที่จวน บางคนถึงกับยอมออกจากบ้านแต่เช้าตรู่เพื่อมากินมื้อเช้าที่โรงครัวด้วยซ้ำ