ขนมฉงหยาง

ขนมฉงหยาง

วันที่เก้าเดือนเก้า

วันนี้เป็นเทศกาลฉงหยาง ตามธรรมเนียมแล้วฝ่าบาทจะพระราชทานพิธียิงธนูใหญ่แก่เหล่าขุนนาง พระราชวังจึงเริ่มวุ่นวายกันตั้งแต่เช้าตรู่

ลานหน้าตำหนักกวนเต๋อจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ห่างจากประตูตำหนักเก้าสิบก้าวมีเป้าธนูตั้งอยู่ เป้าของฝ่าบาทใช้หนังหมี ส่วนของเหล่าขุนนางใช้หนังเก้ง ทางทิศตะวันตกและทิศเหนือของเป้าธนูสร้างแนวกั้นดินไว้ป้องกันลูกธนูแฉลบไปโดนคน ใต้บันไดตำหนักมีถาดไม้รูปหัวมังกรตัวงูใส่ลูกธนูไว้เต็ม วางเรียงอย่างเป็นระเบียบห้าชุด ซึ่งผู้คนในยุคนี้มักเรียกสิ่งนี้ว่า 'ฝู'

ตามกฎในอดีต ขุนนางทุกคนต้องขึ้นไปน้าวคันศร แต่ฮ่องเต้องค์ก่อนทรงเห็นใจรักษาหน้าขุนนาง จึงออกคำสั่งเป็นพิเศษให้เข้าร่วมตามความสมัครใจ นับแต่นั้นมา พอถึงพิธียิงธนูเทศกาลฉงหยาง ขุนนางฝ่ายบุ๋นเกือบครึ่งจึงพากันถอยไปยืนเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง เพื่อไม่ให้ยิงพลาดแล้วโดนเพื่อนร่วมราชสำนักหัวเราะเยาะ

ส่วนฝ่าบาทองค์ปัจจุบันทรงเปี่ยมด้วยเมตตา โปรดให้เพิ่มที่นั่งและอนุญาตให้เหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่พาครอบครัวเข้าวังมาร่วมชมพิธีได้

องค์หญิงใหญ่เจาหนิงในฐานะพระขนิษฐาแท้ ๆ ของฝ่าบาท ราชบุตรเขยเซี่ยฉงเป็นถึงเจี้ยนอี้ต้าฟู และบุตรชายคนเดียวอย่างเซี่ยชิงจางก็เป็นกั๋วจื่อซือเย่ จึงไม่เพียงได้ที่นั่งชมพิธีในจุดที่ดีที่สุด แต่ยังเรียกบุตรชายมานั่งเป็นเพื่อนได้อย่างเปิดเผย

เบื้องหน้า มีเสียงดนตรีบรรเลงเพลง 'โจวหวี' คลอไป ฝ่าบาทโดยมีทหารเชียนหนิวเว่ยคอยอารักขาข้างกาย ทรงน้าวคันศรยิงธนูด้วยพระองค์เอง