กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
กุ้งก้ามแดง (2)
“พี่สวี่ พี่เซวีย พวกท่านรีบลองแบบนึ่งนี่เร็วเข้า! พอกินเปล่าๆ ก็จะได้ลิ้มรสความสดหอมของเนื้อกุ้งก้ามแดง ทั้งหวานละมุนทั้งนุ่มเด้ง ยิ่งถ้าได้จิ้มน้ำจิ้มที่แม่ครัวเมิ่งปรุงขึ้นมาเป็นพิเศษด้วยแล้ว รสชาติยิ่งยอดเยี่ยมเข้าไปใหญ่”
“แล้วรสสิบสามเครื่องเทศนี่พวกท่านลองหรือยัง ไม่รู้แม่ครัวเมิ่งใส่เครื่องเทศอะไรลงไปบ้าง กินเข้าไปคำเดียวกลิ่นหอมก็ฟุ้งทั่วปาก น้ำแกงผสมมันกุ้งนี่อร่อยเด็ดจริงๆ! เมื่อครู่ข้าน้อยได้ชิมคำแรกแล้วเพลินไปหน่อย เผลอดูดไปหลายจ๊วบ กิริยาอาจจะดูไม่งามไปบ้าง เพื่อนร่วมสำนักทุกท่านอย่าได้ถือสากันเลยนะ...”
ตอนนั้นเอง สวี่ผิงก็เอ่ยขึ้นมาได้จังหวะพอดิบพอดี “น้องชายพูดเกินไปแล้ว จะมีใครว่าเจ้าได้เล่า”
“พวกเราล้วนเป็นคนธรรมดาสามัญ ไม่เหมือนเถียนไถหยวนแห่งสำนักกั๋วจื่อที่ลิ้มลองอาหารเลิศรสมาทั่วหล้า กับข้าวฝีมือแม่ครัวเมิ่งนี่ แม้บางคนจะมองไม่เห็นค่า แต่ก็ไม่เห็นจะขัดขวางการที่พวกเรายกย่องมันเป็นของล้ำค่าเลยนี่ ทุกท่านคิดว่าอย่างไร”
“จื่อจินพูดได้ถูกต้องที่สุด!”
“ฮ่าๆๆ พวกเราคงไม่มีวาสนาปากเหมือนเถียนเจี้ยนเซิงเขาหรอก!”
เถียนซู่ที่กำตะเกียบไม้แน่นจนมือสั่น “...”
สวี่จื่อจิน อย่าคิดนะว่าเขาฟังไม่ออก เจ้ามันพูดจาเหน็บแนม แดกดันชัดๆ!
เดิมทีเถียนซู่อยากแกล้งทำตัวเป็นคนหูหนวก ทำเป็นไม่ได้ยินความเคลื่อนไหวจากโต๊ะข้างๆ