กุ้งก้ามแดง (1)

กุ้งก้ามแดง (1)

ช่วงนี้เถียนซู่ใช้ชีวิตไม่ค่อยสบายนัก กลุ้มใจเหลือเกิน

ทุกวันที่ไปเรียนคาบเช้า เจี้ยนเซิงเกือบครึ่งในเรือนบรรยายต่างพากันพูดถึงมื้อเช้าของโรงอาหาร เมื่อวานซืนเป็นบะหมี่ราดน้ำมัน เมื่อวานเป็นเกี๊ยวน้ำไส้หมูสดตัวเล็ก วันนี้เป็นโจ๊กร้อน ๆ…… ชื่ออาหารสารพัดชนิดหลุดออกมาจากปากเพื่อนร่วมสำนักเรียนคนแล้วคนเล่าไม่ขาดสาย ประกอบกับคำบรรยายที่ทั้งสมจริงทั้งแยบยล ทำให้อดใจลอยตามไปไม่ได้

พอบรรดาศิษย์กลับไปเรือนบรรยายของแต่ละสำนัก เถียนซู่อุตส่าห์ทนเรียนวิชาน่าเบื่อมาทั้งวัน พอถึงเวลาเลิกเรียน ก็ต้องเริ่มถูกบังคับให้ฟังความคาดหวังของเพื่อนร่วมสำนักเรียนต่อมื้อเย็นของโรงอาหารอีกเต็มหู บางคนชอบหมูตุ๋นน้ำแดงที่สุด บางคนชอบไก่ผัดพริก บางคนก็ได้ชิมมันฝรั่งเส้นผัดเปรี้ยวเผ็ดแล้ว ก็คิดถึงไม่ลืมนับแต่นั้น

แรก ๆ เพื่อนร่วมสำนักเรียนพวกนี้ก็แค่คุยกันตามปากถึงอาหารที่ชอบที่สุด พูดไปพูดมา พวกเขาก็เริ่มเชิดคอแข็ง ถกเถียงกันอย่างหนักแน่นถูกทำนองคลองธรรมว่าอาหารจานไหนอร่อยที่สุด จานไหนควรเป็นอาหารขึ้นชื่อของโรงอาหารกั๋วจื่อเจี้ยน…… ต่างคนต่างชอบไม่เหมือนกัน มัก ‘แลกเปลี่ยนกันฉันมิตร’ จนหน้าแดงคอเป็นเอ็น บรรยากาศครึกครื้นอยู่พักใหญ่

ส่วนเถียนซู่ เพราะก่อนหน้านี้ปากแข็งเกินไป คุยโวไว้มากเกินไป ดังนั้นไม่ว่าลับหลังจะอยากกินแค่ไหน ต่อหน้าก็ยังต้องแสร้งทำท่าดูแคลนว่า ‘แค่นี้ก็กล้าเอาออกมาโชว์หรือ’

จนปัญญา ขี่หลังเสือแล้วลงไม่ได้จริง ๆ มาถึงขั้นนี้ก็ได้แต่พูดจาแข็งกร้าวข่มขู่ต่อไป