ไข่ตุ๋นกับพายกุยช่าย

ไข่ตุ๋นกับพายกุยช่าย

ภายในโรงอาหารของกั๋วจื่อเจี้ยน เมิ่งซังกับเยี่ยป๋อนั่งกินมื้อเย็นอยู่ตรงข้ามกัน

บะหมี่ราดน้ำมันพริกในชามของเยี่ยป๋อนั้นเมิ่งซังลงมือลวกเองกับมือ คุมไฟได้อย่างแม่นยำ แม้จะลดพริกป่นกับเครื่องเทศลงไปมาก แต่กลิ่นหอมฟุ้งเตะจมูกก็ยังไม่ได้ลดน้อยลงเลย

เครื่องเคราสารพัดคลุกเคล้าเข้ากันดีแล้ว เส้นบะหมี่แผ่นกว้างทุกเส้นเคลือบไปด้วยน้ำมันหอมกรุ่นและความเผ็ดบางเบา แค่ได้กลิ่นก็น้ำลายสอจนอยากจะคีบเส้นคำโตเข้าปากแล้วกลืนลงคอให้สะใจไปสักครึ่งชาม

เส้นแผ่นกว้างนี้ใช้วิธีดึงมือและฟาดลงบนเขียง เนื้อสัมผัสจึงเหนียวนุ่มสู้ฟัน ต่อให้เป็นเด็กชายตัวน้อยก็เคี้ยวได้ไม่ยาก กลายเป็นว่าเยี่ยป๋อติดใจรสสัมผัสแบบนี้จนคีบกินคำแล้วคำเล่าไม่ยอมหยุด

ถึงเยี่ยป๋อจะอายุแค่เจ็ดแปดขวบ แต่ใช้ตะเกียบได้คล่องแคล่ว กิริยาท่าทางตอนกินอาหารก็นอบน้อมไร้ที่ติ

เขาคีบเส้นแผ่นกว้างเข้าปากอย่างนิ่งสงบ ตั้งแต่คีบ เคี้ยว ไปจนถึงกลืนลงคอ ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาแม้แต่นิดเดียว ช่างดูสง่างามสำรวมยิ่งนัก

สมแล้วที่เป็นคุณชายน้อยจากจวนขุนนางชั้นสูง ได้รับการอบรมเลี้ยงดูมาอย่างประณีต

ขณะที่เยี่ยป๋อกำลังละเลียดกินมื้อเย็นอยู่อย่างสุขุม จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงสูดเส้นบะหมี่ดังมาจากฝั่งตรงข้าม

เสียงไม่ได้ดังมาก แต่ฟังแล้วชวนให้จั๊กจี้หูพิลึก