ซุปลูกชิ้นปลาทำมือ

ซุปลูกชิ้นปลาทำมือ

เสียงร้องไห้โฮดังสะเทือนเลื่อนลั่นนี้เหมือนโยนหินก้อนใหญ่ลงไปในผืนน้ำที่สงบนิ่ง สาดกระจายละอองน้ำขึ้นมาทันที

พวกเจี้ยนเซิงที่เงียบกริบจนชวนพิศวงในตอนแรก ในที่สุดก็เริ่มได้สติกลับมา แต่ละคนต่างมีสีหน้าหลากหลายสารพัด

บางคนทำหน้าตาดุดัน กัดหมูสามชั้นตุ๋นซอสแดงคำโตอย่างเคียดแค้น ราวกับจะระบายโทสะและตัดขาดจากอาหารชวนหดหู่ในอดีต ทว่าพอเนื้อหมูเข้าปาก สีหน้าดุดันก็พลันเปลี่ยนเป็นเคลิบเคลิ้ม มีความสุขกับการลิ้มรสหมูสามชั้นตุ๋นซอสแดงที่มันและเนื้อกำลังพอเหมาะพอดี

บางคนน้ำตาคลอเบ้า ค่อย ๆ คีบชิ้นไก่ในจานไก่ผัดพริกขึ้นมากิน เสียงขึ้นจมูก สูดปากดังซีดซ้าดเพราะความเผ็ด จนดูไม่ออกว่าร้องไห้เพราะดีใจหรือเผ็ดจนทนไม่ไหวกันแน่

บางคนยังคงเหม่อลอยคล้ายฝันไป กลัวว่าจะตื่นจากฝันหวานเร็วเกินไป จึงไม่กล้าแตะต้องหมูสามชั้นตุ๋นซอสแดง และไม่กล้ามองไก่ผัดพริก ชั่งใจอยู่นานถึงได้ตัดใจยกชามซุปลูกชิ้นปลาทำมือขึ้นมาจิบไปหนึ่งคำ

ทันทีที่ซุปปลาเข้าปาก ดวงตาก็เบิกกว้าง อมเอาไว้ไม่กล้ากลืนลงคอ ด้วยกลัวว่าความฝันจะสลายไป

สด หอม เข้มข้น นุ่มลื่น... ซุปเพียงอึกเดียวกลับปรนเปรอลิ้นได้อย่างถึงที่สุด!

ในชามดินเผาใบเล็กมีลูกชิ้นปลาสีขาวนวลลอยอยู่สองลูก คราบน้ำมันบนผิวน้ำซุปถูกช้อนออกจนแทบไม่เหลือ ลอยไว้เพียงต้นหอมซอยสีเขียวสดประปราย น้ำซุปใสสะอาดบริสุทธิ์ชวนสดชื่น

เจี้ยนเซิงผู้นั้นจ้องลูกชิ้นปลาในชามเขม็ง เผลอกลืนน้ำซุปในปากลงคอไปโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะหยิบช้อนไม้ขึ้นมาตักลูกชิ้นปลา