หมูสามชั้นตุ๋นซอสแดง

หมูสามชั้นตุ๋นซอสแดง

พอเห็นอาหลานทำหน้าน้อยอกน้อยใจ เมิ่งซังก็รีบขยับเข้าไปหา ตบไหล่นางเบาๆ สองทีแล้วเอ่ยชม “อาหลานคนเก่ง ยังดีที่มีเจ้าคอยดูเตาไว้ให้ ลำบากเจ้าแล้ว”

นางยิ้มพลางปลอบว่า “อย่าน้อยใจไปเลย พอมื้อเย็นจะทำไก่ผัดพริกอีกรอบ ถึงตอนนั้นข้าจะแบ่งเก็บไว้ให้เจ้าคนเดียวเลย ใครก็แย่งไม่ได้”

พอได้ยินแบบนั้น อาหลานก็เปลี่ยนจากเศร้าเป็นดีใจทันควัน เม้มปากยิ้มออกมา

หลังจากยกไก่ผัดพริกออกจากครัวหลังไปแล้ว กลิ่นหอมเข้มข้นของหมูสามชั้นตุ๋นซอสแดงก็ค่อยๆ ลอยโชยออกมาจากหม้อดิน แล้วกลบกลิ่นอื่นจนหมดอย่างเงียบเชียบ

เมิ่งซังสูดกลิ่นหอมของเนื้อหมูในอากาศเข้าไปฟอดหนึ่ง ก่อนจะขยิบตาให้อาหลาน “พวกเราแอบชิมกันก่อนดีกว่า ไม่ต้องไปบอกใคร”

ตาของอาหลานเป็นประกายขึ้นมาทันที นางพยักหน้ารัวๆ สามที แล้วรีบไปหยิบชาม จาน และตะเกียบมา

ไม่ใช่ว่านางใจร้อนเกินไปหรอก แต่เมื่อครู่ต้องเฝ้าเตาไปพลางดมกลิ่นเนื้อหอมฟุ้งไปพลาง ตาเห็นอยู่ตรงหน้าแต่กินไม่ได้ มันคันยุบยิบในใจชวนให้น้ำลายสอเหลือเกิน

เพื่อไม่ให้ลวกมือ เมิ่งซังจึงเอาผ้าเปียกวางทับฝาหม้อดิน ใช้สามนิ้วออกแรงยกเปิดออกเบาๆ

ชั่วขณะจิตนั้น กลิ่นเนื้อหอมกลิ่นซอสที่เดิมทีแค่ลอยอ้อยอิ่งอยู่รอบๆ ก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน มันพุ่งทะลักออกมาพร้อมกับควันสีขาวที่ลอยกรุ่น โถมเข้าใส่สองสาวอย่างดุดัน