บะหมี่คลุกน้ำมันต้นหอม (5)

บะหมี่คลุกน้ำมันต้นหอม (5)

ในโรงอาหาร หลังจากพ้นช่วงวุ่นวายกับพวกนักศึกษา และส่งอาจารย์ไป๋ซึ่งเป็นอาจารย์คนเดียวที่มากินมื้อเช้าที่นี่กลับไปแล้ว เมิ่งซังกับพวกอีกสองคนก็เพิ่งได้คลุกบะหมี่รีบกินกันคนละชาม ยังไม่ทันได้พักให้หายเหนื่อยดี ก็มีลูกค้ากลุ่มใหม่เข้ามาอีกระลอก

คนที่มาคราวนี้ล้วนเป็นพวกคนงานในสำนักศึกษา ทยอยกันมาราวๆ ห้าสิบกว่าคน เทียบกับพวกนักศึกษาแล้วคนน้อยกว่ากันเยอะ และไม่ได้เลือกชนิดเส้นอะไรนัก

พอดีเมื่อกี้เตรียมเส้นบะหมี่ไว้เยอะแล้ว หน้าเตาก็มีจู้จื่อคอยดูไฟ เมิ่งซังกับอาหลานเลยแค่ผลัดกันไปลวกเส้นหน้าเตา

คนที่ไปก่อนคืออาหลานที่รีบโซ้ยมื้อเช้าจนหมดอย่างไว แต่พอเมิ่งซังกินเสร็จจะไปเปลี่ยนเวร กลับโดนอาหลานกับจู้จื่อช่วยกันห้ามไว้ สองคนนี้ คนหนึ่งส่งเสียงบอก อีกคนส่งสายตา พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าให้เมิ่งซังไปนั่งพักผ่อน

เมิ่งซังเลยถูกดันไปนั่งที่โต๊ะข้างๆ ซึ่งเช็ดทำความสะอาดไว้เรียบร้อยแล้วแบบงงๆ

พอนึกดูแล้ว ยังไงการลวกเส้นก็ไม่ใช่งานยากอะไร ตัวเองดึงเส้นมาตลอดทั้งเช้าก็เมื่อยล้าอยู่เหมือนกัน เมิ่งซังเลยยอมนั่งพักตามที่สองคนนั้นบอก

ครู่หนึ่งต่อมา ลุงสวีกับเว่ยสวินก็เดินเข้าประตูโรงอาหารมาด้วยกัน