เหลียงผี

เหลียงผี

พอเมิ่งซังมาถึงฉางอันแล้วถูกชะตากับเจียงซู่ จึงได้พักอยู่ในห้องเล็กติดกัน บางคราวทั้งสองยังเบียดนอนห้องเดียวกันคุยกันจนดึกดื่น

บ้านตระกูลเจียงดูเผินๆ เหมือนมีตาเฒ่าเจียงเป็นหัวเรือใหญ่ แต่ความจริงแล้วจูซื่อต่างหากที่เป็นคนคุมบ้าน ทีแรกนางไม่ได้ว่าอะไร คงเพราะเห็นเจียงซู่ดีอกดีใจขนาดนี้ จึงยอมปล่อยเลยตามเลยกับการกระทำของตาเฒ่าเจียง

แต่ตั้งแต่ขาของเจียงต้าหลางเกิดอุบัติเหตุจนต้องนอนซมพักฟื้น เมิ่งซังก็เข้ามารับหน้าที่แทนและค่อยๆ กลายมาเป็นแม่ครัวหลักในครัวหลัง พอได้รับคำชมจากลูกค้าปากต่อปาก ท่าทีที่เคยโอบอ้อมอารีของจูซื่อก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

ไม่เพียงพูดจาแขวะเหน็บแนมแฝงหนามทิ่มแทง ทันทีที่เห็นตาเฒ่าเจียงแลกเปลี่ยนฝีมือทำอาหารกับเมิ่งซัง นางก็จะรีบร้อนไล่ให้เจียงซู่มานั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ เพราะกลัวว่าตาเฒ่าเจียงจะแอบถ่ายทอดวิชาให้เมิ่งซังลับหลัง

ประจวบเหมาะกับที่เจียงซู่มีสัญญาหมั้นหมายกับหลิวเอ้อร์หลางเพื่อนเล่นแต่เยาว์วัยและตกลงกันว่าจะแต่งงานกันในปีนี้ อีกทั้งหลิวเอ้อร์หลางก็กำพร้าพ่อแม่ ส่วนน้าสะใภ้ที่บ้านก็ไม่ใช่คนรับมือง่าย จูซื่อสงสารจับใจลูกสาวจึงวางแผนไว้แต่เนิ่นๆ ว่าจะให้บ่าวสาวคู่ใหม่ย้ายมาอยู่ที่บ้านเจียง

เจ็ดวันก่อน นางถึงกับเปรยเป็นนัยว่าอยากให้เมิ่งซังย้ายออกไป