ข้าวปั้นจือฟั่นถวน

ข้าวปั้นจือฟั่นถวน

ฉางอัน ปลายเดือนเจ็ด

ฟ้ายังไม่ทันสว่าง เสียงกลองบอกยามเช้าเพิ่งจะดังขึ้น แต่ตรงหน้าประตูฟางเซวียนหยางกลับมีคนมารวมตัวกันไม่น้อย ทุกคนต่างรอให้เจ้าหน้าที่ประจำฟางตีกลองเปิดประตู เพื่อจะได้ออกไปสัญจรข้างนอก

สองฝั่งถนนที่อยู่ใกล้ประตูฟางที่สุด ร้านอาหารหลายร้านต่างพากันเปิดร้านค้าขายแล้ว

เฉียนซานคนขายหูปิ่งกำลังลงแรงนวดแป้งไม่หยุด พลางร้องตะโกนลั่น “หูปิ่งแผ่นละสามอีแปะจ้า!” ตัวแป้งใหญ่เกือบครึ่งใบหน้า โรยงาทั้งสองด้าน แล้วแปะย่างข้างเตาจนเหลืองเกรียม ส่งกลิ่นหอมฟุ้งชวนน้ำลายสอ

ฝั่งตรงข้ามเยื้องๆ กันเป็นร้านขายปั๋วทั่ว มือพ่อครัวทั้งคล่องทั้งไว พอดึงแผ่นแป้งเป็นรูปใบไม้เสร็จก็โยนลงหม้อใบใหญ่ที่ควันกรุ่นในทันที แผ่นแป้งค่อยๆ สุกท่ามกลางเสียงน้ำเดือดปุดๆ จนลอยขึ้นมาบนผิวน้ำ จากนั้นจึงใช้กระชอนไม้ไผ่ช้อนขึ้นมาเทใส่ชาม โดยทั่วไปปั๋วทั่วจะมีน้ำแกงให้เลือกสามแบบ ทั้งน้ำแกงแพะรสเข้มข้น น้ำแกงใสรสกลมกล่อมเบาท้อง หรือจะเลือกเป็นแบบเย็นสดชื่น ล้วนสั่งได้ตามใจคนกิน