เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จิ้งจอกเก้าหาง
ตอนที่ 0003 นกคีรีบูนของประธานบริษัทยันเดเระผู้ยึดติด 3
ลู่เนี่ยนลังเลเล็กน้อย นิ้วมือของเธอกำชายเสื้อเครื่องแบบแน่นโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะถามเสียงเบาว่า “ประธานฮั่ว... จำเป็นต้องไปพักที่บ้านคุณตอนนี้เลยเหรอ”
เมื่อได้ยินคำเรียกขานว่า “ประธานฮั่ว” คิ้วของฮั่วฉิงหยวนก็ขมวดเข้าหากันทันที
เขาเงยหน้าขึ้น สายตามองไปยังเธออย่างคลุมเครือ น้ำเสียงราบเรียบจนจับอารมณ์ไม่ได้ “เธอรับปากแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าจะอยู่เคียงข้างฉันตลอดไป ในเมื่อเป็นแบบนั้น เธอก็ต้องมาอยู่กับฉันสิ”
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง จงใจลดน้ำเสียงให้อ่อนลง ราวกับกำลังปลอบประโลม “วางใจเถอะ บ้านฉันใหญ่มาก จะจัดห้องส่วนตัวให้เธอเอง”
“ประธานฮั่ว ฉันรู้ แต่ว่า...” ลู่เนี่ยนกัดริมฝีปากล่าง ใบหน้าเผยให้เห็นถึงความลำบากใจ
ยังไม่ทันขาดคำ ฮั่วฉิงหยวนก็ลุกขึ้นยืน ก้าวเพียงไม่กี่ก้าวก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ
ระยะห่างถูกดึงให้ใกล้เข้ามาอย่างกะทันหัน กลิ่นหอมจางอันบริสุทธิ์และเงียบสงบบนร่างของลู่เนี่ยนชัดเจนยิ่งขึ้น กลิ่นนั้นแทรกซึมเข้าสู่ลมหายใจของฮั่วฉิงหยวนทีละน้อย
เขาสูดลมหายใจเข้าอย่างตะกละตะกลาม รู้สึกราวกับว่ากลิ่นหอมประหลาดนั้นแฝงไปด้วยพลังแห่งความสงบเยือกเย็นและการยั่วยวน ทำให้เขาเริ่มเสพติด
หากได้ครอบครองเธอ หากได้ตระกองกอดเธอเข้านอนในทุกค่ำคืน ฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนเขามานานหลายปี คงจะมลายหายไปจริง ๆ สินะ