ตอนที่ 0004 นกคีรีบูนของประธานบริษัทยันเดเระผู้ยึดติด 4

ตอนที่ 0004 นกคีรีบูนของประธานบริษัทยันเดเระผู้ยึดติด 4

ลู่เนี่ยนเพิ่งจะได้สติกลับมา รู้สึกได้ว่าพวงแก้มร้อนผ่าวจนน่าตกใจ

เธอไม่กล้าเงยหน้าขึ้นอีก สายตาจ้องมองลวดลายเล็ก ๆ บนพื้น เสียงเบาราวกับยุงบิน “อาหยวน... ห้องน้ำในห้องฉัน ไม่รู้ทำไมน้ำถึงไม่ไหล ไม่ทราบว่า... ยังมีห้องน้ำที่ไหนให้ใช้ได้อีกไหม”

“น้ำไม่ไหลเหรอ” น้ำเสียงของฮั่วฉิงหยวนเผยให้เห็นความประหลาดใจออกมาอย่างพอเหมาะพอเจาะ จากนั้นก็พูดต่ออย่างเป็นธรรมชาติ “ถ้าอย่างนั้นเกรงว่าคงจะมีแค่ที่ห้องของฉันแล้วล่ะ ถ้าเนี่ยนเนี่ยนไม่รังเกียจล่ะก็ อาบที่นี่ก็ได้นะ”

เขาเห็นท่าทางเขินอายของลู่เนี่ยนที่ก้มหน้าลงจนลำคอกลายเป็นสีชมพูระเรื่อ ความปีติยินดีในใจที่ทำสำเร็จก็แทบจะล้นปรี่ออกมา

เพื่อไม่ให้เธอรู้สึกอึดอัดจนเกินไป เขาจึงหันหลังไป คว้าเสื้อเชิ้ตที่เพิ่งถอดพาดไว้บนพนักเก้าอี้ขึ้นมาคลุมร่างอย่างลวก ๆ โดยไม่ได้ติดกระดุมให้เรียบร้อย

“เมื่อกี้ฉันก็กำลังเตรียมตัวจะอาบน้ำพอดี ก็เลยถอดเสื้อผ้าออกน่ะ” เขาอธิบายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ราวกับว่านี่เป็นเพียงความบังเอิญจริง ๆ

ลู่เนี่ยนพยักหน้า ทว่ารอยแดงบนใบหน้ากลับยังไม่จางหายไป

เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ อย่างเงียบ ๆ คิดในใจว่าในเมื่อเขาสวมเสื้อผ้าแล้ว ก็คงจะไม่เห็นภาพที่ทำให้หัวใจเต้นรัวเหมือนเมื่อกี้อีกแล้วใช่ไหม

ดังนั้นเธอจึงรวบรวมความกล้าเงยหน้าขึ้นมา สายตาสบเข้ากับดวงตาอันลึกล้ำของฮั่วฉิงหยวนพอดี