ตอนที่ 0002 นกคีรีบูนของประธานบริษัทยันเดเระผู้ยึดติด 2

ตอนที่ 0002 นกคีรีบูนของประธานบริษัทยันเดเระผู้ยึดติด 2

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เซี่ยเวยเวยมองดูแผ่นหลังของลู่เนี่ยนที่เดินจากไป และไม่ได้พูดอะไร

จากนั้น เธอก็หันไปมองหัวหน้าพนักงานบริการและเอ่ยเสียงเบา “หัวหน้าพนักงานบริการ ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะ”

หัวหน้าพนักงานบริการไม่ได้พูดอะไร เธอมองดูแผ่นหลังของเซี่ยเวยเวยที่เดินจากไป เธอไม่เห็นเลยว่าเซี่ยเวยเวยไม่สบายตรงไหนกันแน่

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ดวงตาลึกล้ำของหัวหน้าพนักงานบริการก็แฝงความเย็นชาขึ้นมา คนที่ชอบโกหกแบบนี้ เธอไม่สามารถใช้งานได้อย่างเด็ดขาด!

ลู่เนี่ยนถือถาดประคองไว้พลางยืนอยู่หน้าห้องรับรองส่วนตัว มุมปากยกยิ้มตามความเป็นมืออาชีพ ยกมือขึ้นเคาะประตูเบา ๆ

ก๊อก ๆ ๆ—

ประตูเลื่อนเปิดออกเป็นช่องว่างตามเสียงเคาะ ที่แท้มันก็ไม่ได้ปิดสนิท

เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังผลักประตูเดินเข้าไป

แสงไฟในห้องรับรองส่วนตัวนั้นสลัว มีเพียงแสงไฟนีออนไม่กี่ดวงที่กะพริบอยู่ตรงมุมห้องอย่างเงียบเชียบ ตัดอากาศออกเป็นบล็อกแสงสว่างสลับมืด