กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เกิดอะไรขึ้น?” สวี่ชิงโจวรีบถาม
เซิ่งหนิงปรับมุมกล้อง เสียงสั่นเล็กน้อย “สัตวแพทย์สวี่ ตัวสุดท้ายเล็กกว่าสองตัวแรกอยู่รอบหนึ่ง แถมยังไม่ขยับเลยค่ะ”
“อาจตายเทียม ไม่เป็นไรหรอก” สวี่ชิงโจวปลอบ ถ้อยคำของเขาชัดเจนและสงบ ราวกับมีมนตร์ที่ทำให้คนอุ่นใจ
“โจวฉือเหยี่ยน คุณอุ้มลูกหมากลับหัวขึ้นมา แล้วตบมันเบา ๆ”
โจวฉือเหยี่ยนตบหลังลูกหมาเบา ๆ
ส่วนเฉิงเจี้ยนเวยหยิบผ้าเช็ดหน้าสำลีนุ่มผืนสะอาดมาผืนหนึ่ง ใช้นิ้วชี้ดันผ้าไว้ เช็ดเมือกตรงปากและจมูกของลูกหมา ส่วนอีกมือใช้สำลีพันก้านชุบแอลกอฮอล์นิดหน่อยกระตุ้นจมูกมัน ทุกการเคลื่อนไหวอ่อนโยนอย่างยิ่ง