กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ขณะที่เฉิงเจี้ยนเวยกับเซิ่งหนิงมาถึงรังเล็ก ๆ ที่ฟาไฉอยู่ โจวฉือเหยี่ยน ฟู่หรานกับฟู่เฉินทั้งสามก็นั่งยองเรียงแถวกันอยู่หน้ารังสุนัขแล้ว
เสิ่นจือจู้ยืนอยู่ไกล ๆ ชะเง้อคอยาวมองอยู่ตรงนั้น
“ถอยหน่อย ถอยหน่อย คนคลอดต้องการอากาศหายใจ” เซิ่งหนิงพูด “เฉิงเจี้ยนเวยมาแล้ว!”
ทั้งสามรีบถอยออกไป
อย่างที่คิด ฟาไฉกำลังเดินวนพลางครางฮึมฮัมอยู่ในรัง ขาหน้าขุดไปไม่หยุด ตัวก็สั่นเล็กน้อย อาการอื่น ๆ ตรงกับอาการก่อนคลอดที่สวี่ชิงโจวเคยบอกไว้เป๊ะ
เฉิงเจี้ยนเวยทำหน้างง “ฉัน… ฉันมาแล้ว เป็นอะไรกัน?”
ทำไมคนพวกนี้พอเห็นเธอมา ถึงได้ทำหน้าโล่งอกกันหมด