กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
น้ำเสียงนี้เจือแววหยอกล้อและยั่วยวน แตกต่างจากเขาผู้สุขุมอ่อนโยนตามปกติอยู่ไม่น้อย
“โอ้? ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้อง—” เฉิงเจี้ยนเวยวางรูปใบนั้นลง ก่อนยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายอย่างกระตือรือร้น ทว่าเมื่อเห็นสภาพของโจวฉือเหยี่ยน เธอก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
ชายหนุ่มที่เดินออกจากห้องน้ำมีเส้นผมเปียกชื้นบดบังคิ้วคมสะอาดไปหลายส่วน ริมฝีปากสีชาดยกขึ้น เผยความสูงศักดิ์และความโอหังอย่างไม่ใส่ใจ จนทำให้เธอมองเห็นเงาของเด็กหนุ่มวัยสิบสี่สิบห้าปีในรูปถ่าย
แต่…
แล้วทำไมเขาถึงสวมชุดนอนหมาป่าน้อยสีกรมท่าขนฟูทั้งตัวแบบนั้นล่ะ?
ชุดนอนนี้… ดูดีกว่าชุดนอนไดโนเสาร์ตัวน้อยสีเขียวเยอะเลย