ตอนที่ 147 ภาพถ่ายครอบครัวของโจวฉือเหยี่ยน

“เอ้า”

เฉิงเจี้ยนเวยไม่เคยคิดเลยว่าโจวฉือเหยี่ยนจะมาฟ้องเธอเหมือนเด็กประถม แถมยังจับผิดถังอีเหรินต่อหน้าอีก

วินาทีต่อมา สายตาของโจวฉือเหยี่ยนทอดต่ำลง เห็นเท้าเปล่าของเธอ เขาจึงยกมือดึงแขนเธอไว้ “เฉิงเจี้ยนเวย ทำไมไม่ใส่รองเท้าถึงลงจากเต้า”

เขากวาดสายตามองพื้นรอบหนึ่ง ก็พบรองเท้าแตะผู้หญิงที่พ่อบ้านหลี่เตรียมไว้ให้เธออย่างรวดเร็ว

ข้างหนึ่งอยู่ซ้ายสุดของห้อง อีกข้างอยู่ขวาสุดของห้อง

โจวฉือเหยี่ยนยิ้มอย่างจนใจ คว้าเอวเธอไว้ด้วยแขนข้างเดียว ออกแรงนิดเดียวก็อุ้มเธอขึ้นทั้งตัว

“พื้นมันก็อุ่นนี่นา” เฉิงเจี้ยนเวยพูดพลาง แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน กลับซบหน้าลงกับอกเขา สูดกลิ่นช็อกโกแลตจาง ๆ จากร่างกายเขา

เธอแอบประเมินพละกำลังของโจวฉือเหยี่ยนอยู่ในใจ